بهترين و زيباترين اشعار و قطعات فارسی
هر روز يک شعر زيبا The Best Persian Poems
نگارش در تاريخ پنجشنبه نهم بهمن ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری
1691- زنگی‌ای روی چون در دوزخ

                           بینی‌ای همچو موری مطبخ

                                               ننمودی به پیش رویش زشت

                                                                    لاف کافوری ار زدی انگشت

                                                                                    دو لبش طبع‌کوب و دل رنجان

                                                                                                 همچو بر روی هم دو بادنجان

        دهنش در خیال فرزانه

                     فرجه‌ای در کدوی پردانه

                                     دید آیینه‌ای به ره، برداشت

                                                    بر تماشای خویش دیده گماشت

                                                                             هر چه از عیب خود معاینه دید

                                                                                                       همه را از صفات آینه دید

        گفت: «اگر روی بودی‌ات چون من،

                                صد کرامت فزودی‌ات چون من

                                                   خواری تو ز بدسرشتی توست!

                                                                   بر ره افگندنت ز زشتی توست!»

                                                                                      اگرش چشم تیزبین بودی

                                                                                              گفت و گویش نه اینچنین بودی

           عیب‌ها را همه ز خود دیدی

                                   طعن آیینه کم پسندیدی

                                                        مرد دانا به هر چه درنگرد

                                                                                   عیب بگذارد و هنر نگرد

  

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: جامی, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ چهارشنبه هشتم بهمن ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری
1690- قطره چون آب شد به تابستان

                                 گشت آن آب سوی بحر روان

                                                                  وز روانی خود به بحر رسید

                                                                                                     خویشتن را ورای بحر ندید

    هستی خویش را در او گم ساخت

                               هیچ چیزی به غیر آن نشناخت

                                                                 گاه او را عیان به صورت موج

                                                                                             دید، هم در حضیض و هم در اوج

             متراکم شد آن بخار و، از آن

                                       متکاون شد ابر در نیسان

                                                                 متقاطر شد ابر و باران گشت

                                                                                              رونق افزای باغ و بستان گشت

         قطره‌ها چون به یکدگر پیوست

                                   سیل شد بر رونده راه ببست

                                                                 سیل هم کف‌زنان، خروش‌کنان

                                                                                             تافت یکسر به سوی بحر، عنان

            چون به دریا رسید، کرد آرام

                                    شد درین دوره سیر بحر، تمام

                                                                   قطره این را چو دید، نتوانست

                                                                                                    کردن انکار دیده و، دانست

    کوست موج و بخار و سیل و سحاب

                                اوست کف، اوست قطره، اوست حباب

                                                                   هیچ جز بحر در جهان نشناخت

                                                                                          عشق با هر چه باخت، با او باخت

                از چب و راست چون گشاد نظر

                                                 غیر دریا ندید چیز دگر

                                                                         همچنین عارفان عشق آیین

                                                                                                 در جهان نیستند جز حق بین

                            دیدهٔ جمله مانده بر یک جاست

                                                            لیکن اندر نظر تفاوتهاست

  

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: جامی, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ سه شنبه هفتم بهمن ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری
1689- بشنو، ای گوش بر فسانهٔ عشق!

                                           از صریر قلم ترانهٔ عشق!

                                                                 قلم اینک چو نی به لحن صریر

                                                                                                  قصهٔ عشق می‌کند تقریر

               عشق، مفتاح معدن جودست

                               هر چه بینی، به عشق موجودست

                                                                 حق چو حسن کمال اسما دید

                                                                                                  آنچنان‌اش نهفته نپسندید

                  خواست اظهار آن کمال کند

                                      عرض آن حسن و آن جمال کند

                                                                       خواست تا در مجالی اعیان

                                                                                                سر مستور او رسد به عیان

        چون ز حق یافت انبعاث این خواست

                                     فتنهٔ عشق و عاشقی برخاست

                                                              هست با نیست، عشق در پیوست

                                                                                نیست، ز آن عشق، نقش هستی بست

                          سایه و آفتاب را با هم

                                        نسبت جذب عشق شد محکم

  

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: جامی, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ دوشنبه ششم بهمن ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری
1688- چون شد این اعتقادنامه درست

                                   باز گردم به کار و بار نخست

                                                             کار من عشق و بار من عشق است

                                                                                               حاصل روزگار من عشق است

         سر رشته کشیده بود به عشق

                                 دل و جان آرمیده بود به عشق

                                                                      به سر رشتهٔ خود آیم باز

                                                                                                     سخن عاشقی کنم آغاز

       آن نه رشته، سلاسل ذهب است

                                  نام رشته بر آن نه از ادب است

                                                            این مسلسل سخن که می‌خوانی

                                                                                           هم از آن سلسله‌ست، تا، دانی!

          تا نجوشد ز سینه عشق سخن

                                        نتوان داد شرح عشق کهن

                                                                 می‌زند جوش، عشق‌ام از سینه

                                                                                                    تا دهم شرح عشق دیرینه

                  گر مددگار من شود توفیق

                                     که کنم درس عشق را تحقیق،

                                                                    بهر آن دفتری ز نو سازم

                                                                                               داستانی دگر بپردازم

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: جامی, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ یکشنبه پنجم بهمن ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری
1687- قصهٔ عاشقان خوش است بسی

                                    سخن عشق دلکش است بسی

                                                               تا مرا هوش و مستمع را گوش

                                                                                     هست، ازین قصه کی شوم خاموش؟

                هر بن موی، صد دهانم باد!

                                          هر دهان، جای صد زبانم باد!

                                                                      هر زبانی به صد بیان گویا

                                                                                                   تا کنم قصه‌های عشق املا

                   آنکه عشاق پیش او میرند،

                                                سبق زندگی از او گیرند،

                                                                         تا نمیری نباشی ارزنده

                                                                                                    که به انفاس او شوی زنده

                  هست ازین مردگی مراد مرا

                                             آنکه خواهند صوفیان به فنا

                                                                      نه فنایی که جان ز تن برود

                                                                                                     بل فنایی که ما و من برود

                شوی از ما و من به کلی صاف

                                              نشود با تو هیچ چیز مضاف

                                                                           نزنی هرگز از اضافت دم

                                                                                                 از اضافت کنی چون تنوین رم

                   هم ز نو وارهی و هم ز کهن

                                                 نگذرد بر زبانت گاه سخن:

                                                            «کفش من»، «تاج من»، «عمامهٔ من»

                                                                                             «رکوهٔ من»، «عصا و جامهٔ من»

           زآنکه هر کس که از منی وارست

                                              یک من او را هزار من بارست

                                                                         صد من‌اش بار بر سر و گردن،

                                                                                                   به که یک بار بر زبانش من!

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: جامی, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ شنبه چهارم بهمن ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری
1686- آن بود اختیار در هر کار

                          که بود فاعل اندر آن مختار

                                           معنی اختیار فاعل چیست؟

                                                            آنکه فاعل چو فعل را نگریست،

                                                                                 ایزد اندر دلش به فضل و رشاد

                                                                                                         درک خیریت وجود نهاد

 یعنی آن‌اش به دیده خیر نمود،

                  کید آن علم از عدم به وجود

                                 منبعث شد از آن ارادت و خواست

                                                        کرد ایجاد فعل، بی کم و کاست

                                                                                   درک خیریت، اختیار بود

                                                                                                       و آن به تعلیم کردگار بود

 هر چه این علم و خواست، شد سبب‌اش

                                   اختیاری نهد خرد لقب‌اش

                                                 وآنچه باشد بدون این اسباب

                                                                   اضطراری‌ست نام آن، دریاب!

                                                                                        باشد از اختیار قدرت دور

                                                                                                       فاعل آن بود بر آن مجبور

  هر که در فعل خود بود مختار

                     فعل او دور باشد از اجبار

                                          گرچه از جبر، فعل او دورست

                                                                اندر آن اختیار مجبورست

                                                                                ورچه بی‌اختیار کارش نیست

                                                                                                   اختیار اندر اختیارش نیست

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: جامی, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ جمعه سوم بهمن ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری
M172- در آنجا ، بر فراز قلهٔ کوه

دو پایم خسته از رنج دویدن

به خود گفتم که در این اوج دیگر

صدایم را خدا خواهد شنیدن

 

 به سوی ابرهای تیره پر زد

نگاه روشن امّیدوارم

ز دل فریاد کردم کای خداوند

من او را دوست دارم ، دوست دارم

 

 صدایم رفت تا اعماق ظلمت

به هم زد خواب شوم اختران را

غبار آلوده و بی تاب کوبید

در زرین قصر آسمان را

  

ملائک با هزاران دست کوچک

کلون سختِ سنگین را کشیدند

ز طوفان صدای بی شکیبم

به خود لرزیده ، در ابری خزیدند

  

ستونها همچو ماران پیچ در پیچ

درختان در مه سبزی شناور

صدایم پیکرش را شستشو داد

ز خاک ره ، درون ِ حوض کوثر

  

خدا در خواب رویابار خود بود

به زیر پلکها پنهان نگاهش

صدایم رفت و با اندوه نالید

میان پرده های خوابگاهش

  

ولی آن پلکهای نقره آلود

دریغا تا سحر گه بسته بودند

سبک چون گوش ماهی های ساحل

به روی دیده اش بنشسته بودند

 

 صدا صد بار نومیدانه برخاست

که عاصی گردد و بر وی بتازد

صدا می خواست تا با پنجهٔ خشم

حریر خواب او را پاره سازد

 

 صدا فریاد می زد از سر درد

به هم کی ریزد این خواب طلایی ؟

من اینجا تشنهٔ یک جرعهٔ مهر

تو آنجا خفته بر تخت خدایی

  

مگر چندان تواند اوج گیرد

صدایی دردمند و محنت آلود ؟

چو صبح تازه از ره باز آمد

صدایم از (صدا) دیگر تهی بود

 

 ولی اینجا به سوی آسمانهاست

هنوز این دیدهٔ امّیدوارم

خدایا این صدا را می شناسی ؟

من او را دوست دارم ، دوست دارم

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: فروغ فرخزاد, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ جمعه سوم بهمن ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری

بر عمر خویش گریم یا بر وفات تو؟

واکنون صفات خویش کنم یاصفات تو؟

 

رفتی و هست بر جا از تو ثنای خوب

مردی و زنده ماند ز تو مکرمات تو

 

دیدی قضای مرگ و برون رفتی از جهان

نادیده چهرهٔ تو بنین و بنات تو

 

خلقی یتیم گشت و جهانی اسیر شد

زین در میان حسرت و غربت ممات تو

 

گر بسته بود بر تو در خانهٔ تو بود

بر هر کسی گشاده طریق صلات تو

 

تو ناامید گشتی از عمر خویشتن

نومید شد به هرجا از تو عفات تو

 

نالد همی به زاری و گرید همی به درد

آن کس که یافتی صدقات و زکات تو

 

بر هیچکس نماند که رحمت نکرده‌ای

کز رحمت آفرید خداوند ذات تو

 

مانا که پیش خواست ترا کردگار از آنک

شادی نبود هیچ ترا از حیات تو

 

خون جگر ز دیده برون افکند همی

مسکین برادر تو سعید از وفات تو

 

گوید که با که گویم اکنون غمان دل

وز که کنون همی شنوم من نکات تو

 

اندوه من به روی تو بودی گسارده

و آرام یافتی دل من از عظات تو

 

جان همچو خون دیده ز دیده براندمی

گر هیچ سود کردی و بودی نجات تو

 

از مرگ تو به شهر خبر چون کنم که نیست

دشمن‌ترین خلق جهان جز نعات تو

 

ایزد عطا دهادت دیدار خویشتن

یکسر کناد عفو همه سیت تو

 

 زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ جمعه سوم بهمن ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری
1685- سر مقصود را مراقبه کن!

                         نقد اوقات را محاسبه کن!

                                            باش در هر نظر ز اهل شعور!

                                                           که به غفلت گذشته یا به حضور!

                                                                               هر چه جز حق ز لوح دل بتراش!

                                                                                          بگذر از خلق و، جمله حق را باش!

    رخت همت به خطهٔ جان کش

                      بر رخ غیر، خط نسیان کش!

                                         در همه شغل باش واقف دل!

                                                         تا نگردی ز شغل دل غافل!

                                                                             دل تو بیضه‌ای‌ست ناسوتی

                                                                                                          حامل شاهباز لاهوتی

       گر ازو تربیت نگیری باز

                          آید آن شاهباز در پرواز

                                       ور تو در تربیت کنی تقصیر

                                                         گردد از این و آن فسادپذیر

                                                                     تربیت چیست؟ آنکه بی گه و گاه

                                                                                                   داری‌اش از نظر به غیر نگاه

                       بگسلی خویش از هوا و هوس

                                                روی او در خدای داری و بس!            

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: جامی, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ پنجشنبه دوم بهمن ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری
M171- دیدگان تو در قاب اندوه

سرد و خاموش

خفته بودند

زودتر از تو ناگفته ها را

با زبان ِ نگه گفته بودند

 

از من و هرچه در من نهان بود

می رمیدی

می رهیدی

یادم آمد که روزی در این راه

ناشکیبا مرا در پی خویش

می کشیدی

می کشیدی

 

آخرین بار

آخرین بار

آخرین لحظهٔ تلخ دیدار

سر به سر پوچ دیدم جهان را

باد نالید و من گوش کردم

خش خش برگهای خزان را

 

باز خواندی

باز راندی

باز بر تخت عاجم نشاندی

باز در کام موجم کشاندی

گر چه در پرنیان غمی شوم

 

سالها در دلم زیستی تو

آه ، هرگز ندانستم از عشق

چیستی تو

کیستی تو

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: فروغ فرخزاد, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ پنجشنبه دوم بهمن ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری

گفتم بهار

خنده زد و گفت

 ای دریغ

 دیگر بهار رفته نمی اید

گفتم پرنده ؟

گفت اینجا پرنده نیست

اینجا گلی که باز کند لب به خنده نیست

 گفتم

درون چشم تو دیگر ؟

گفت دیگر نشان ز باده مستی دهنده نیست

 اینجا به جز سکوت سکوتی گزنده نیست

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ پنجشنبه دوم بهمن ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری
1684- ای پادشه خوبان داد از غم تنهایی

                           دل بی تو به جان آمد وقت است که بازآیی

                                                               دایم گل این بستان شاداب نمی‌ماند

                                                                                             دریاب ضعیفان را در وقت توانایی

         دیشب گله زلفش با باد همی‌کردم

                                    گفتا غلطی بگذر زین فکرت سودایی

                                                             صد باد صبا این جا با سلسله می‌رقصند

                                                                                      این است حریف ای دل تا باد نپیمایی

     مشتاقی و مهجوری دور از تو چنانم کرد

                                    کز دست بخواهد شد پایاب شکیبایی

                                                          یا رب به که شاید گفت این نکته که در عالم

                                                                                 رخساره به کس ننمود آن شاهد هرجایی

  ساقی چمن گل را بی روی تو رنگی نیست

                                         شمشاد خرامان کن تا باغ بیارایی

                                                                        ای درد توام درمان در بستر ناکامی

                                                                                      و ای یاد توام مونس در گوشه تنهایی

               در دایره قسمت ما نقطه تسلیمیم

                           لطف آن چه تو اندیشی حکم آن چه تو فرمایی

                                                                 فکر خود و رای خود در عالم رندی نیست

                                                                            کفر است در این مذهب خودبینی و خودرایی

                 زین دایره مینا خونین جگرم می ده

                                      تا حل کنم این مشکل در ساغر مینایی

                                                          حافظ شب هجران شد بوی خوش وصل آمد

                                                                                     شادیت مبارک باد ای عاشق شیدایی

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ چهارشنبه یکم بهمن ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری
M170- این شعر را برای تو می گویم

در یک غروب تشنهٔ تابستان

در نیمه های این ره ِ شوم آغاز

در کهنه گور این غم ِ بی پایان

  

این آخرین ترانه لالاییست

در پای گاهوارهٔ خواب تو

باشد که بانگ وحشی این فریاد

پیچد در آسمان شباب تو

  

بگذار سایهٔ من ِ سرگردان

از سایهٔ تو ، دور و جدا باشد

روزی به هم رسیم که گر باشد

کس بین ما ، نه غیر خدا باشد

 

 من تکیه داده ام به دری تاریک

پیشانی ِ فشرده ز دردم را

می سایم از امید بر این در باز

انگشتهای نازک و سردم را

 

 آن داغ ننگ خورده که می خندید

بر طعنه های بیهده ، من بودم

گفتم : که بانگ هستی ِ خود باشم

اما دریغ و درد که (زن)  بودم

 

 چشمان بی گناه تو چون لغزد

بر این کتاب در هم بی آغاز

عصیان ریشه دار زمانها را

بینی شکفته در دل هر آواز

  

اینجا ستاره ها همه خاموشند

اینجا فرشته ها همه گریانند

اینجا شکوفه های گل مریم

بی قدرتر ز خار بیابانند

  

اینجا نشسته بر سر هر راهی

دیو دروغ و ننگ و ریا کاری

در آسمان تیره نمی بینم

نوری ز صبح روشن بیداری

  

بگذار تا دوباره شود لبریز

چشمان من ز دانهٔ شبنم ها

رفتم ز خود که پرده براندازم

از چهر ِ پاک حضرتِ مریم ها

 

بگسسته ام ز ساحل خوشنامی

در سینه ام ستارهٔ توفانست

پروازگاه ِ شعلهٔ خشم من

دردا ، فضای تیرهٔ زندانست

 

 من تکیه داده ام به دری تاریک

پیشانی ِ فشرده ز دردم را

می سایم از امید بر این در باز

انگشتهای نازک و سردم را

  

با این گروه ِ زاهد ِ ظاهر ساز

دانم که این جدال نه آسانست

شهر من و تو ، طفلک شیرینم

دیریست کاشیانهٔ شیطانست

  

روزی رسد که چشم تو با حسرت

لغزد بر این ترانهٔ درد آلود

جویی مرا درون سخنهایم

گویی به خود که مادر  ِ من او بود 

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: فروغ فرخزاد, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ چهارشنبه یکم بهمن ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری

تا دامن از من کشیدی ای سر و سیمین تن من

هر شب ز خونابه دل پر گل بود دامن من

 

جانا رخم زرد خواهی جانم پر از درد خواهی

دانم چه ها کرد خواهی ای شعله با خرمن من

 

بنشین چو گل درکنارم تا بشکفد گل ز خارم

ای روی تو لاله زارم وی موی تو سوسن من

 

ای جان و دل مسکن تو خون گریم از رفتن تو

دست من و دامن تو اشک غم و دامن من

 

من کیستم بی نوایی با درد و غم آشنایی

هر لحظه گردد بلایی چون سایه پیر امن من

 

قسمت اگر زهر اگر مل بالین اگر خار اگر گل

غمگین نباشم که باشد کوی رضا مسکن من

 

گر باد صرصر غباری انگیزد از هر کناری

گرد کدورت نگیرد آیینهٔ روشن من

 

تا عشق و رندیست کیشم یکسان بود نوش و نیشم

من دشمن جان خویشم گر او بود دشمن من

 

ملک جهان تنگنایی با عرصه همت ما

خلد برین خار زاری با ساحت گلشن من

 

پیرایه خاک و آبم روشنگر آفتابم

گنجم ولی در خرابم ویرانه من تن من

 

ای گریه دل را صفا ده رنگی به رخسار ما ده

خاکم به باد فنا ده ای سیل بنیان کن من

 

وی مرغ شب همرهی کن زاری به حال رهی کن

تا بردلم رحمت آرد صیاد صید افکن من

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ چهارشنبه یکم بهمن ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری
1683- سلامی چو بوی خوش آشنایی

                         بدان مردم دیده روشنایی

                                        درودی چو نور دل پارسایان

                                                        بدان شمع خلوتگه پارسایی

                                                                   نمی‌بینم از همدمان هیچ بر جای

                                                                                       دلم خون شد از غصه ساقی کجایی

        ز کوی مغان رخ مگردان که آن جا

                  فروشند مفتاح مشکل گشایی

                        عروس جهان گر چه در حد حسن است

                                                       ز حد می‌برد شیوه بی‌وفایی

                                                                   دل خسته من گرش همتی هست

                                                                                             نخواهد ز سنگین دلان مومیایی

         می صوفی افکن کجا می‌فروشند

                       که در تابم از دست زهد ریایی

                                رفیقان چنان عهد صحبت شکستند

                                                   که گویی نبوده‌ست خود آشنایی

                                                                          مرا گر تو بگذاری ای نفس طامع

                                                                                              بسی پادشایی کنم در گدایی 

            بیاموزمت کیمیای سعادت

                          ز همصحبت بد جدایی جدایی

                                              مکن حافظ از جور دوران شکایت

                                                                  چه دانی تو ای بنده کار خدایی

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ سه شنبه سی ام دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری
M169- گر خدا بودم ملائک را شبی فریاد می کردم

سکهٔ خورشید را در کورهٔ ظلمت رها سازند

خادمان باغ دنیا را ز روی خشم می گفتم

برگِ زرد ماه را از شاخهٔ شبها جدا سازند

 

 نیمه شب در پرده های بارگاه کبریای خویش

پنجهٔ خشم خروشانم جهان را زیر و رو می ریخت

دستهای خسته ام بعد از هزاران سال خاموشی

کوه ها را در دهان ِ باز دریاها فرو می ریخت

  

می گشودم بند از پای هزاران اختر تبدار

می فشاندم خون آتش در رگ خاموش جنگلها

می دریدم پرده های دود را تا در خروش باد

دختر آتش برقصد مست در آغوش جنگلها

 

 می دمیدم در نی افسونی باد شبانگاهی

تا ز بستر رودها ، چون مارهای تشنه ، برخیزند

خسته از عمری به روی سینه ای مرطوب لغزیدن

در دل مردابِ تار آسمان شب فرو ریزند

  

بادها را نرم می گفتم که بر شط ِ تبدار

زورق سرمست عطر سرخ گلها را روان سازند

گورها را می گشودم تا هزاران روح سرگردان

بار دیگر ، در حصار جسمها ، خود را نهان سازند

  

گر خدا بودم ملائک را شبی فریاد می کردم

آب کوثر را درون کوزهٔ دوزخ بجوشانند

مشعل سوزنده در کف ، گلهٔ پرهیزکاران را

از چراگاه بهشت سبز ِ تَردامن برون رانند

 

خسته از زهد خدایی ، نیمه شب در بستر ابلیس

در سراشیب خطایی تازه می جستم پناهی را

می گزیدم در بهای تاج زرین خداوندی

لذت تاریک و درد آلود ِ آغوش ِ گناهی را 

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: فروغ فرخزاد, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ سه شنبه سی ام دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری

شهنشه گفت کز بخت دل افروز

به جوی شیر خواهم رفت امروز

 

کشید از تن لباس مرزبانان

برون آمد بر آئین شتابان

 

از آن سو پرس پرسان کوه بر کوه

به جوی شیر شد تنها ز انبوه

 

تماشا کرد لختی بر لب جوی

بدید آن سنگها را روی در روی

 

بهر نقش هنر چون نقش بینی

نظر می‌کرد و می گفت آفرینی

 

چو دید آن اوستادی را به بنیاد

به بنیاد دگر شد سوی استاد

 

جوانی دید در هیکل چو کوهی

ز فر مهتران در وی شکوهی

 

گرامی پیکرش مانده خیالی

چنان بدری ز غم گشته هلالی

 

بلا بیش از شمردن دیده جانش

سزاوار شمردن استخوانش

                             برای مشاهده ادامه شعر به ادامه مطلب مراجعه نمایید.


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
ادامه مطلب...
نگارش در تاريخ سه شنبه سی ام دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری
1682- در همه دیر مغان نیست چو من شیدایی

                                          خرقه جایی گرو باده و دفتر جایی

                                                                   دل که آیینه شاهیست غباری دارد

                                                                                        از خدا می‌طلبم صحبت روشن رایی

            کرده‌ام توبه به دست صنم باده فروش

                                        که دگر می نخورم بی رخ بزم آرایی

                                                             نرگس ار لاف زد از شیوه چشم تو مرنج

                                                                                                 نروند اهل نظر از پی نابینایی

             شرح این قصه مگر شمع برآرد به زبان

                                          ور نه پروانه ندارد به سخن پروایی

                                                             جوی‌ها بسته‌ام از دیده به دامان که مگر

                                                                                              در کنارم بنشانند سهی بالایی

            کشتی باده بیاور که مرا بی رخ دوست

                                 گشت هر گوشه چشم از غم دل دریایی

                                                                   سخن غیر مگو با من معشوقه پرست

                                                                                کز وی و جام می‌ام نیست به کس پروایی

     این حدیثم چه خوش آمد که سحرگه می‌گفت

                                          بر در میکده‌ای با دف و نی ترسایی

                                                                 گر مسلمانی از این است که حافظ دارد

                                                                                                 آه اگر از پی امروز بود فردایی

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ دوشنبه بیست و نهم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری
M168- نیمه شب گهواره ها آرام می جنبند

بی خبر از کوچ درد آلود انسانها

باز هم دستی مرا چون زورقی لرزان

می کشد پاروزنان در کام طوفانها

 

 چهره هایی در نگاهم سخت بیگانه

خانه هایی بر فرازش اشکِ اخترها

وحشتِ زندان و برق حلقهٔ زنجیر

داستانهایی ز لطفِ ایزد یکتا

 

 سینهٔ سرد زمین و لکه های گور

هر سلامی سایهٔ تاریکِ بدرودی

دستهایی خالی و در آسمانی دور

زردی ِ خورشید ِ بیمار ِ تب آلودی

 

 جستجویی بی سرانجام و تلاشی گنگ

جاده ای ظلمانی و پایی به ره خسته

نه نشان آتشی بر قله های طور

نه جوابی از ورای این در بسته

  

می نشینم خیره در چشمان تاریکی

می شود یک دم از این قالب جدا باشم ؟

همچو فریادی بپیچم در دل دنیا

چند روزی هم من عاصی ِ خدا باشم

 

 گر خدا بودم ، خدایا ، زین خداوندی

کی دگر تنها مرا نامی به دنیا بود

من به این تخت مُرصّع پشت می کردم

بارگاهم خلوتِ خاموش دلها بود

  

گر خدا بودم ، خدایا ، لحظه ای از خویش

می گسستم ، می گسستم ، دور می رفتم

روی ویران جاده های این جهان ِ پیر

بی رَدا و بی عصای نور می رفتم

 

 وحشت از من سایه در دلها نمی افکند

عاصیان را وعدهٔ دوزخ نمی دادم

یا ره ِ باغ ارم کوتاه می کردم

یا در این دنیا بهشتی تازه می زادم

  

گر خدا بودم دگر این شعلهٔ عصیان

کی مرا ، تنها سراپای مرا می سوخت

ناگه از زندان جسمم سر برون می کرد

پیشتر می رفت و دنیای مرا می سوخت

  

سینه ها را قدرتِ فریاد می دادم

خود درون سینه ها فریاد می کردم

هستی ِ من گسترش می یافت در هستی

شرمگین هر گه خدایی یاد می کردم

  

مشتهایم ، این دو مشتِ سختِ بی آرام

کی دگر بیهوده بر دیوارها می خورد

آن چنان می کوفتم بر فرق دنیا مشت

تا که (هستی)  در تن دیوارها می مرد

  

خانه می کردم میان مردم خاکی

خود به آنها راز خود را باز می خواندم

می نشستم با گروه باده پیمایان

شب میان کوچه ها آواز می خواندم

  

شمع مِی در خلوتم تا صبحدم می سوخت

مست از او در کارها تدبیر می کردم

می دریدم جامهٔ پرهیز را بر تن

خود درون جام ِ مِی تطهیر می کردم

  

من رها می کردم این خلق پریشان را

تا دمی از وحشت دوزخ بیاسایند

جرعه ای از بادهٔ هستی بیاشامند

خویش را با زینت مستی بیارایند

  

من نوای چنگ بودم در شبستانها

من شرار عشق بودم ، سینه ها جایم

مسجد و میخانهٔ این دیر ویرانه

پر خروش از ضربه های روشن پایم

  

من پیام وصل بودم در نگاهی شوخ

من سلام مهر بودم بر لبان جام

من شراب بوسه بودم در شب مستی

من سراپا عشق بودم ، کام بودم ، کام

 

 می نهادم گاهگاهی در سرای ِ خویش

گوش بر فریاد خلق بی نوای خویش

تا ببینم درد هاشان را دوایی هست

یا چه می خواهند آنها از خدای خویش ؟

  

گر خدا بودم ، درسولم نام ِ پاکم بود

این جلال از جامه های چاک چاکم بود

عشق شمشیر ِ من و مستی کتاب ِ من

باده خاکم بود ، آری باده خاکم بود

  

ای دریغا لحظه ای آمد که لبهایم

سخت خاموشند و بر آنها کلامی نیست

خواهمت بدرود گویم تا زمانی دور

زانکه دیگر با تو اَم شوق ِ سلامی نیست

  

زانکه نازیبد زبون را این خدایی ها

من کجا وزین تن ِ خاکی جدایی ها

من کجا و این جهان ، این قتلگاه ِ شوم

ناگهان پرواز کردن ها ، رهایی ها

 

 می نشینم خیره در چشمان تاریکی

شب فرو می ریزد از روزن به بالینم

آه ، حتی در پس دیوارهای عرش

هیچ جز ظلمت نمی بینم ، نمی بینم

  

ای خدا ، ای خندهٔ مرموز مرگ آلود

با تو بیگانه ست ، دردا ، ناله های من

من تو را کافر ، تو را منکر ، تو را عاصی

کوری ِ چشم تو ، این شیطان ، خدای من

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: فروغ فرخزاد, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ دوشنبه بیست و نهم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری

بیا ساقی آن جام کیخسروی

که نورش دهد دیدگان را نوی

 

لبالب کن از باده خوشگوار

بنه پیش کیخسرو روزگار

 

شها شهریارا جهان داورا

فلک پایگه مشتری پیکرا

 

کجا بزم کیخسرو و رخت او

سکندر که شد بر سر تخت او

 

چو آن کوکب از برج خود شد روان

توئی کوکبه دار آن خسروان

 

جهانداریت هست و فرماندهی

بدان جان اگر در جهان دل نهی

 

جهان گرچه در سکهٔ نام تست

زمین گر چه فرخ به آرام تست

 

منه دل برین دل‌فریبان به مهر

که با مهربانان نسازد سپهر

 

جهان بین که با مهربانان خویش

ز نامهربانی چه آورد پیش

 

به تختی که نیرنگ سازی نمود

بدان تخت گیران چه بازی نمود

 

                              برای مشاهده ادامه شعر به ادامه مطلب مراجعه نمایید.      


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
ادامه مطلب...
نگارش در تاريخ دوشنبه بیست و نهم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری
1681- ای بی‌خبر بکوش که صاحب خبر شوی

                                    تا راهرو نباشی کی راهبر شوی

                                                              در مکتب حقایق پیش ادیب عشق

                                                                                   هان ای پسر بکوش که روزی پدر شوی

         دست از مس وجود چو مردان ره بشوی

                                   تا کیمیای عشق بیابی و زر شوی

                                                             خواب و خورت ز مرتبه خویش دور کرد

                                                                       آن گه رسی به خویش که بی خواب و خور شوی

            گر نور عشق حق به دل و جانت اوفتد

                                        بالله کز آفتاب فلک خوبتر شوی

                                                               یک دم غریق بحر خدا شو گمان مبر

                                                                                      کز آب هفت بحر به یک موی تر شوی

                   از پای تا سرت همه نور خدا شود

                                 در راه ذوالجلال چو بی پا و سر شوی

                                                                         وجه خدا اگر شودت منظر نظر

                                                                               زین پس شکی نماند که صاحب نظر شوی

                     بنیاد هستی تو چو زیر و زبر شود

                                      در دل مدار هیچ که زیر و زبر شوی

                                                                  گر در سرت هوای وصال است حافظا

                                                                                           باید که خاک درگه اهل هنر شوی

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ یکشنبه بیست و هشتم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری
M167- بر لبانم سایه ای از پرسشی مرموز

در دلم دردیست بی آرام و هستی سوز

راز سرگردانی این روح عاصی را

با تو خواهم در میان بگذاردن ، امروز

 

 گر چه از درگاه خود می رانیم ، اما

تا من اینجا بنده ، تو آنجا ، خدا باشی

سرگذشت تیرهٔ من ، سرگذشتی نیست

کز سرآغاز و سرانجامش جدا باشی

  

نیمه شب گهواره ها آرام می جنبند

بی خبر از کوچ دردآلود انسانها

دست مرموزی مرا چون زورقی لرزان

می کشد پاروزنان در کام طوفانها

 

 چهره هایی در نگاهم سخت بیگانه

خانه هایی بر فرازش اشکِ اخترها

وحشت زندان و برق حلقه زنجیر -

داستانهایی ز لطفِ ایزد یکتا !

  

سینهٔ سرد زمین و لکه های گور

هر سلامی سایهٔ تاریک بدرودی

دستهایی خالی و در آسمانی دور

زردی ِخورشید ِبیمار ِتب آلودی

 

                                         برای مشاهده ادامه شعر به ادامه مطلب مراجعه نمایید.


برچسب‌ها: فروغ فرخزاد, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
ادامه مطلب...
نگارش در تاريخ یکشنبه بیست و هشتم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری

داغ عشق تو نهان در دل و جان خواهد ماند

در دل این آتش جانسوز نهان خواهد ماند

 

آخر آن آهوی چین از نظرم خواهد رفت

وز پیش دیده به حسرت نگران خواهد ماند

 

من جوان از غم آن تازه جوان خواهم مرد

در دلم حسرت آن تازه جوان خواهد ماند

 

به وفای تو، من دلشده جان خواهم داد

بی‌وفایی به تو ای مونس جان خواهد ماند

 

هاتف از جور تو اینک ز جهان خواهد رفت

قصهٔ جور تو با او به جهان خواهد ماند

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ یکشنبه بیست و هشتم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری
1680- هواخواه توام جانا و می‌دانم که می‌دانی

                                                            که هم نادیده می‌بینی و هم ننوشته می‌خوانی

        ملامتگو چه دریابد میان عاشق و معشوق

                                                                        نبیند چشم نابینا خصوص اسرار پنهانی

      بیفشان زلف و صوفی را به پابازی و رقص آور

                                                                    که از هر رقعه دلقش هزاران بت بیفشانی

        گشاد کار مشتاقان در آن ابروی دلبند است

                                                                 خدا را یک نفس بنشین گره بگشا ز پیشانی

           ملک در سجده آدم زمین بوس تو نیت کرد

                                                               که در حسن تو لطفی دید بیش از حد انسانی

         چراغ افروز چشم ما نسیم زلف جانان است

                                                                      مباد این جمع را یا رب غم از باد پریشانی

    دریغا عیش شبگیری که در خواب سحر بگذشت

                                                                  ندانی قدر وقت ای دل مگر وقتی که درمانی

         ملول از همرهان بودن طریق کاردانی نیست

                                                                         بکش دشواری منزل به یاد عهد آسانی

                خیال چنبر زلفش فریبت می‌دهد حافظ

                                                                                نگر تا حلقه اقبال ناممکن نجنبانی

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ شنبه بیست و هفتم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری
M166- شب تیره و ره دراز و من حیران

فانوس گرفته او به راه من

بر شعلهٔ بی شکیب فانوسش

وحشت زده می دود نگاه من

 

 بر ما چه گذشت ؟ کس چه می داند

در بستر سبزه های تر دامان

گویی که لبش به گردنم آویخت

الماس هزار بوسهٔ سوزان

 

 بر ما چه گذشت ؟ کس چه می داند

من او شدم ... او خروش دریاها

من بوتهٔ وحشی نیازی گرم

او زمزمهٔ نسیم صحراها

  

من تشنه میان بازوان او

همچون علفی ز شوق روییدم

تا عطر شکوفه های لرزان را

در جام شب شکفته نوشیدم

  

باران ستاره ریخت بر مویم

از شاخهٔ تک درخت خاموشی

در بستر سبزه های تر دامان

من ماندم و شعله های آغوشی

 

می ترسم از این نسیم بی پروا

گر با تنم این چنین در آویزد

ترسم که ز پیکرم میان جمع

عطر علف فشرده برخیزد 

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: فروغ فرخزاد, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ شنبه بیست و هفتم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری

غم ازدرون مرا متلاشی کرد

 کاهیده قطره قطره تنم در زلال اشک

 من پیشرفت کاهش جان را درون دل

 احساس می کنم

احساس می کنم که تو بخشیده ای به من

این پرشکوه جوشش پر شوکت غرر

 در من نه انتظار و نه امیدی

 امید بازگشت تو ؟

 بی حاصل

من از تو بی نیازتر از مردگان گور

 دیگر به من مبخش

 احساس دوست داشتن جاودانه را

با سکر بی خیالی

اعصاب خویش را

 تخدیر می کنم

 من قامت بلند تو را در قصیده ای

با نقش قلب سنگ تصویر می کنم

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ شنبه بیست و هفتم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری
1679- وقت را غنیمت دان آن قدر که بتوانی

                                  حاصل از حیات ای جان این دم است تا دانی

                                                                 کام بخشی گردون عمر در عوض دارد

                                                                                    جهد کن که از دولت داد عیش بستانی

       باغبان چو من زین جا بگذرم حرامت باد

                                  گر به جای من سروی غیر دوست بنشانی

                                                               زاهد پشیمان را ذوق باده خواهد کشت

                                                                                            عاقلا مکن کاری کآورد پشیمانی

        محتسب نمی‌داند این قدر که صوفی را

                                         جنس خانگی باشد همچو لعل رمانی

                                                                 با دعای شبخیزان ای شکردهان مستیز

                                                                                     در پناه یک اسم است خاتم سلیمانی

              پند عاشقان بشنو و از در طرب بازآ

                                           کاین همه نمی‌ارزد شغل عالم فانی

                                                                       یوسف عزیزم رفت ای برادران رحمی

                                                                                       کز غمش عجب بینم حال پیر کنعانی

    پیش زاهد از رندی دم مزن که نتوان گفت

                                                با طبیب نامحرم حال درد پنهانی

                                                                      می‌روی و مژگانت خون خلق می‌ریزد

                                                                                          تیز می‌روی جانا ترسمت فرومانی

         دل ز ناوک چشمت گوش داشتم لیکن

                                            ابروی کماندارت می‌برد به پیشانی

                                                                      جمع کن به احسانی حافظ پریشان را

                                                                                       ای شکنج گیسویت مجمع پریشانی

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران

گر تو فارغی از ما ای نگار سنگین دل

حال خود بخواهم گفت پیش آصف ثانی


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ جمعه بیست و ششم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری
M165- من گلی بودم

در رگ هر برگ لرزانم خزیده عطر بس افسون

در شبی تاریک روییدم

تشنه لب بر ساحل کارون

 

بر تنم تنها شراب شبنم خورشید می لغزید

یا لب سوزندهٔ مردی که با چشمان خاموشش

سرزنش می کرد دستی را که از هر شاخهٔ سر سبز

غنچهٔ نشکفته ای می چید

 

پیکرم فریاد زیبایی

در سکوتم نغمه خوان لبهای تنهایی

دیدگانم خیره در رویای شوم سرزمینی دور و رویایی

که نسیم رهگذر در گوش من میگفت

( آفتابش رنگ شاد دیگری دارد )

عاقبت من بی خبر از ساحل کارون

رخت بر چیدم

در ره خود بس گل پژمرده را دیدم

چشمهاشان چشمهٔ خشک کویر غم

تشنهٔ یک قطره شبنم

من به آنها سخت خندیدم

 

تا شبی پیدا شد از پشت مِه تردید

تک چراغ شهر رویاها

من در آنجا گرم و خواهشبار

از زمینی سخت روییدم

نیمه شب جوشید خون شعر در رگهای سرد من

محو شد در رنگ هر گلبرگ

رنگ درد من

 

منتظر بودم که بگشاید به رویم آسمان تار

دیدگان صبح سیمین را

تا بنوشم از لب خورشید نور افشان

شهد سوزان هزاران بوسهٔ تبدار و شیرین را

 

لیکن ای افسوس

من ندیدم عاقبت در آسمان شهر رویاها

نور خورشیدی

 

زیر پایم بوته های خشک با اندوه می نالند

( چهرهٔ خورشید شهر ما دریغا سخت تاریک است )

خوب می دانم که دیگر نیست امّیدی

نیست امّیدی

 

محو شد در جنگل انبوه تاریکی

چون رگ نوری طنین آشنای من

قطرهٔ اشکی هم نیفشاند آسمان تار

از نگاه خستهٔ ابری به پای من

 

من گل پژمرده ای هستم

چشمهایم چشمهٔ خشک کویر غم

تشنهٔ یک بوسهٔ خورشید

تشنهٔ یک قطرهٔ شبنم 

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: فروغ فرخزاد, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ جمعه بیست و ششم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری

شهر یعنی زندان.

شهر یعنی که ترافیک، تصادف، جنجال.

شهر یعنی که نئون ها، تبلیغ.

شهر یعنی آهن.

شهر یعنی پولاد.

 

معنی دیگر شهر اینجا

پودر رختشویی و یخچال و اجاق گاز است.

چاپلوسی و اداره، سیگار...

 

گل خوش بویی نیست، شعر من

چون این شعر، در دل جنگلی از بمب ناپالم

می شکوفد آرام.

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ جمعه بیست و ششم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری
1678- سینه مالامال درد است ای دریغا مرهمی

                                                             دل ز تنهایی به جان آمد خدا را همدمی

               چشم آسایش که دارد از سپهر تیزرو

                                                             ساقیا جامی به من ده تا بیاسایم دمی

       زیرکی را گفتم این احوال بین خندید و گفت

                                                          صعب روزی بوالعجب کاری پریشان عالمی

           سوختم در چاه صبر از بهر آن شمع چگل

                                                         شاه ترکان فارغ است از حال ما کو رستمی

          در طریق عشقبازی امن و آسایش بلاست

                                                          ریش باد آن دل که با درد تو خواهد مرهمی

             اهل کام و ناز را در کوی رندی راه نیست

                                                         ره روی باید جهان سوزی نه خامی بی‌غمی

               آدمی در عالم خاکی نمی‌آید به دست

                                                                 عالمی دیگر بباید ساخت و از نو آدمی

             خیز تا خاطر بدان ترک سمرقندی دهیم

                                                                کز نسیمش بوی جوی مولیان آید همی

        گریه حافظ چه سنجد پیش استغنای عشق

                                                                  کاندر این دریا نماید هفت دریا شبنمی

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ پنجشنبه بیست و پنجم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری
M164- نگه دگر به سوی من چه می کنی ؟

چو در بر رقیب من نشسته ای

به حیرتم که بعد از آن فربیها

تو هم پی فریب من نشسته ای

 

 به چشم خویش دیدم آن شب ای خدا

که جام خود به جام دیگری زدی

چو فال حافظ آن میانه باز شد

تو فال خود به نام دیگری زدی

  

برو ... برو ... به سوی او ، مرا چه غم

تو آفتابی ... او زمین ... من آسمان

بر او بتاب ز آنکه من نشسته ام

به ناز روی شانهٔ ستارگان

 

 بر او بتاب زآنکه گریه می کند

در این میانه قلب من به حال او

کمال عشق باشد این گذشتها

دل تو مال من ، تن تو مال او

  

تو که مرا به پرده ها کشیده ای

چگونه ره نبرده ای به راز من ؟

گذشتم از تن تو زآنکه در جهان

تنی نبود مقصد نیاز من

  

اگر بسویت این چنین دویده ام

به عشق عاشقم نه بر وصال تو

به ظلمت شبان بی فروغ من

خیال عشق خوشتر از خیال تو

 

 کنون که در کنار او نشسته ای

تو و شراب و دولتِ وصال او !

گذشته رفت و آن فسانه کهنه شد

تن تو ماند و عشق ِبی زوال او !

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: فروغ فرخزاد, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ پنجشنبه بیست و پنجم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری

کوه عنبر نشسته بر زنخش

راست گویی بهیست مشک‌آلود

 

گر به چنگال صوفیان افتد

ندهندش مگر به شفتالود

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ پنجشنبه بیست و پنجم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری
1677- هزار جهد بکردم که یار من باشی

                                   مرادبخش دل بی‌قرار من باشی

                                                              چراغ دیده شب زنده دار من گردی

                                                                                               انیس خاطر امیدوار من باشی

      چو خسروان ملاحت به بندگان نازند

                                     تو در میانه خداوندگار من باشی

                                                           از آن عقیق که خونین دلم ز عشوه او

                                                                                         اگر کنم گله‌ای غمگسار من باشی

 در آن چمن که بتان دست عاشقان گیرند

                                   گرت ز دست برآید نگار من باشی

                                                                 شبی به کلبه احزان عاشقان آیی

                                                                                          دمی انیس دل سوکوار من باشی

          شود غزاله خورشید صید لاغر من

                             گر آهویی چو تو یک دم شکار من باشی

                                                         سه بوسه کز دو لبت کرده‌ای وظیفه من

                                                                                            اگر ادا نکنی قرض دار من باشی

   من این مراد ببینم به خود که نیم شبی

                               به جای اشک روان در کنار من باشی

                                                            من ار چه حافظ شهرم جوی نمی‌ارزم

                                                                                         مگر تو از کرم خویش یار من باشی

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ چهارشنبه بیست و چهارم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری
M163- بر روی ما نگاه خدا خنده می زند

هر چند ره به ساحل لطفش نبرده ایم

زیرا چو زاهدان سیه کار خرقه پوش

پنهان ز دیدگان خدا می نخورده ایم

  

پیشانی از داغ گناهی سیه شود

بهتر ز داغ مهر نماز از سر ریا

نام خدا نبردن از آن به که زیر لب

بهر فریب خلق بگویی خدا خدا

 

 ما را چه غم که شیخ شبی در میان جمع

بر رویمان ببست به شادی در بهشت

او میگشاید ... او که به لطف و صفای خویش

گویی که خاک طینت ما را ز غم سرشت

 

 طوفان طعنه خندهٔ ما را زلب نشست

کوهیم و در میانهٔ دریا نشسته ایم

چون سینه جای گوهر یکتای راستیست

زین رو به موج حادثه تنها نشسته ایم

  

ماییم ... ما که طعنهٔ زاهد شنیده ایم

ماییم ... ما که جامهٔ تقوا دریده ایم

زیرا درون جامه به جز پیکر فریب

زین راهیان راه حقیقت ندیده ایم

  

آن آتشی که در دل ما شعله می کشید

گر در میان دامن شیخ اوفتاده بود

دیگر به ما که سوخته ایم از شرار عشق

نام گناهکارهٔ رسوا نداده بود

 

 بگذار تا به طعنه بگویند مردمان

در گوش هم حکایت عشق مدام ما

( هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد به عشق

ثبت است در جریدهٔ عالم دوام ما )

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: فروغ فرخزاد, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ چهارشنبه بیست و چهارم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری

شبی خواهم که پنهانت بگویم

نهان از آشنایان و غریبان

 

چنان در خود کشم چوگان زلفت

کزو غافل بود گوی گریبان

 

ولیکن هر گناهی را جزاییست

گناه عشق را جور رقیبان

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ چهارشنبه بیست و چهارم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری
1676- تو را که هر چه مراد است در جهان داری

                                            چه غم ز حال ضعیفان ناتوان داری

                                                                  بخواه جان و دل از بنده و روان بستان

                                                                                           که حکم بر سر آزادگان روان داری

            میان نداری و دارم عجب که هر ساعت

                                                میان مجمع خوبان کنی میانداری

                                                                بیاض روی تو را نیست نقش درخور از آنک

                                                                                     سوادی از خط مشکین بر ارغوان داری

            بنوش می که سبکروحی و لطیف مدام

                                       علی الخصوص در آن دم که سر گران داری

                                                                        مکن عتاب از این بیش و جور بر دل ما

                                                                                    مکن هر آن چه توانی که جای آن داری

                  به اختیارت اگر صد هزار تیر جفاست

                                            به قصد جان من خسته در کمان داری

                                                                  بکش جفای رقیبان مدام و جور حسود

                                                                                         که سهل باشد اگر یار مهربان داری

        به وصل دوست گرت دست می‌دهد یک دم

                                          برو که هر چه مراد است در جهان داری

                                                              چو گل به دامن از این باغ می‌بری حافظ

                                                                                           چه غم ز ناله و فریاد باغبان داری

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ سه شنبه بیست و سوم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری
M162- شادم که در شرار تو می سوزم

شادم که در خیال تو می گریم

شادم که بعد وصل تو باز اینسان

در عشق بی زوال تو می گریم

 

 پنداشتی که چون ز تو بگسستم

دیگر مرا خیال تو در سر نیست

اما چه گویمت که جز این آتش

بر جان من شرارهٔ دیگر نیست

 

 شبها چو در کنارهٔ نخلستان

کارون ز رنج خود به خروش آید

فریادهای حسرت من گویی

از موجهای خسته به گوش آید

  

شب لحظه ای به ساحل او بنشین

تا رنج آشکار مرا بینی

شب لحظه ای به سایهٔ خود بنگر

تا روح بی قرار مرا بینی

 

 من با لبان سرد نسیم صبح

سر می کنم ترانه برای تو

من آن ستاره ام که درخشانم

هر شب در آسمان ِسرای تو

  

غم نیست گر کشیده حصاری سخت

بین من و تو پیکر صحراها

من آن کبوترم که به تنهایی

پر می کشم به پهنهٔ دریاها

 

 شادم که همچو شاخهٔ خشکی باز

در شعله های قهر تو می سوزم

گویی هنوز آن تن تبدارم

کز آفتاب شهر تو می سوزم

  

در دل چگونه یاد تو می میرد

یاد تو یاد عشق نخستین است

یاد تو آن خزان دل انگیزی است

کو را هزار جلوه رنگین است

  

بگذار زاهدان سیه دامن

رسوای کوی و انجمنم خوانند

نام مرا به ننگ بیالایند

اینان که آفریدهٔ شیطانند

  

اما من آن شکوفهٔ اندوهم

کز شاخه های یاد تو می رویم

شبها تو را بگوشهٔ تنهایی

در یاد آشنای تو می جویم 

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: فروغ فرخزاد, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ سه شنبه بیست و سوم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری

جانا ز فراق تو این محنت جان تا کی

دل در غم عشق تو رسوای جهان تا کی

 

چون جان و دلم خون شد در درد فراق تو

بر بوی وصال تو دل بر سر جان تا کی

 

نامد گه آن آخر کز پرده برون آیی

آن روی بدان خوبی در پرده نهان تا کی

 

در آرزوی رویت ای آرزوی جانم

دل نوحه کنان تا چند، جان نعره‌زنان تا کی

 

بشکن به سر زلفت این بند گران از دل

بر پای دل مسکین این بند گران تا کی

 

دل بردن مشتاقان از غیرت خود تا چند

خون خوردن و خاموشی زین دلشدگان تا کی

 

ای پیر مناجاتی در میکده رو بنشین

درباز دو عالم را این سود و زیان تا کی

 

اندر حرم معنی از کس نخرند دعوی

پس خرقه بر آتش نه زین مدعیان تا کی

 

گر طالب دلداری از کون و مکان بگذر

هست او ز مکان برتر از کون و مکان تا کی

 

گر عاشق دلداری ور سوختهٔ یاری

بی نام و نشان می‌رو زین نام و نشان تا کی

 

گفتی به امید تو بارت بکشم از جان

پس بارکش ار مردی این بانگ و فغان تا کی

 

عطار همی بیند کز بار غم عشقش

عمر ابدی یابد عمر گذران تا کی

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ سه شنبه بیست و سوم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری
1675- با مدعی مگویید اسرار عشق و مستی

                                       تا بی‌خبر بمیرد در درد خودپرستی

                                                            عاشق شو ار نه روزی کار جهان سر آید

                                                                                    ناخوانده نقش مقصود از کارگاه هستی

  دوش آن صنم چه خوش گفت در مجلس مغانم

                                     با کافران چه کارت گر بت نمی‌پرستی

                                                              سلطان من خدا را زلفت شکست ما را

                                                                                     تا کی کند سیاهی چندین درازدستی

             در گوشه سلامت مستور چون توان بود

                                          تا نرگس تو با ما گوید رموز مستی

                                                             آن روز دیده بودم این فتنه‌ها که برخاست

                                                                                   کز سرکشی زمانی با ما نمی‌نشستی

                عشقت به دست طوفان خواهد سپرد حافظ

                                    چون برق از این کشاکش پنداشتی که جستی

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ دوشنبه بیست و دوم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری
M161- پشت شیشه برف می بارد

پشت شیشه برف می بارد

در سکوت سینه ام دستی

دانهٔ اندوه میکارد

 

 مو سپید آخر شدی ای برف

تا سرانجامم چنین دیدی

در دلم باریدی ... ای افسوس

بر سر گورم نباریدی

 

 چون نهالی سست می لرزد

روحم از سرمای تنهایی

می خزد در ظلمت قلبم

وحشت دنیای تنهایی

  

دیگرم گرمی نمی بخشی

عشق ، ای خورشید یخ بسته

سینه ام صحرای نومیدیست

خسته ام ، از عشق هم خسته

  

غنچهٔ شوق تو هم خشکید

شعر ، ای شیطان افسونکار

عاقبت زین خواب درد آلود

جان من بیدار شد ، بیدار

 

 بعد از او بر هر چه رو کردم

دیدم افسونِ سرابی بود

آنچه می گشتم به دنبالش

وای بر من ، نقش ِخوابی بود

 

 ای خدا ... بر روی من بگشای

لحظه ای درهای دوزخ را .

تا به کی در دل نهان سازم

حسرت گرمای دوزخ را ؟

  

دیدم ای بس آفتابی را

کو پیاپی در غروب افسرد

آفتاب بی غروب من  !

ای دریغا ، در جنوب ! افسرد

 

 بعد از او دیگر چی می جویم ؟

بعد از او دیگر چه می پایم ؟

اشک سردی تا بیافشانم

گور گرمی تا بیاسایم

  

پشت شیشه برف میبارد

پشت شیشه برف میبارد

در سکوت سینه ام دستی

دانهٔ اندوه می کارد 

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: فروغ فرخزاد, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ دوشنبه بیست و دوم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری

 مستیم و دل به چشم تو و جام داده ایم

 سامان دل به جرعه فرجام داده ایم

 

محرم تری ز مردمک دیدگان نبود

زان بانگاه سوی تو پیغام داده ایم

 

چون شمع اگر به محفل تو ره نیافتیم

 مهتاب وار بوسه بر آن ببام داده ایم

 

دور از تو با سیاهی شب های غم گذشت

این مردنی که زندگی اش نام داده ایم

 

 با یاد نرگس تو چو باران به هر سحر

 صد بوسه بر شکوفه بادام داده ایم

 

وز موج خیز فتنه دل بی کشیب را

در ساحل خیال تو آرام داده ایم

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ دوشنبه بیست و دوم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری
1674- دوش رفتم به در میکده خواب آلوده

                               خرقه تردامن و سجاده شراب آلوده

                                                              آمد افسوس کنان مغبچه باده فروش

                                                                                         گفت بیدار شو ای ره رو خواب آلوده

 شست و شویی کن و آن گه به خرابات خرام

                                       تا نگردد ز تو این دیر خراب آلوده

                                                             به هوای لب شیرین پسران چند کنی

                                                                                              جوهر روح به یاقوت مذاب آلوده

              به طهارت گذران منزل پیری و مکن

                                  خلعت شیب چو تشریف شباب آلوده

                                                        پاک و صافی شو و از چاه طبیعت به درآی

                                                                                               که صفایی ندهد آب تراب آلوده

     گفتم ای جان جهان دفتر گل عیبی نیست

                                     که شود فصل بهار از می ناب آلوده

                                                                 آشنایان ره عشق در این بحر عمیق

                                                                                         غرقه گشتند و نگشتند به آب آلوده

                     گفت حافظ لغز و نکته به یاران مفروش

                                                     آه از این لطف به انواع عتاب آلوده

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ یکشنبه بیست و یکم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری
M160- خفته بودیم و شعاع آفتاب

بر سراپامان به نرمی می خزید

روی کاشی های ایوان دست نور

سایه هامان را شتابان می کشید

  

موج رنگین افق پایان نداشت

آسمان از عطر روز آکنده بود

گرد ما گویی حریر ابرها

پرده ای نیلوفری افکنده بود

  

(دوستت دارم) خموش و خسته جان

باز هم لغزید بر لبهای من

لیک گویی در سکوت نیمروز

گم شد از بی حاصلی آوای من

  

ناله کردم : آفتاب ... ای آفتاب

بر گل خشکیده ای دیگر متاب

تشنه لب بودیم و او ما را فریفت

در کویر زندگانی چون سراب

  

در خطوط چهره اش نا گه خزید

سایه های حسرت پنهان او

چنگ زد خورشید بر گیسوی من

آسمان لغزید در چشمان او

 

 آه ... کاش آن لحظه پایانی نداشت

در غم هم محو و رسوا می شدیم

کاش با خورشید می آمیختیم

کاش همرنگ افقها می شدیم

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: فروغ فرخزاد, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ یکشنبه بیست و یکم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری

با دیدگان بسته، در تیرگی رهایم

ای همرهان کجایید؟ ای مردمان کجایم؟

 

پر کرد سینه‌ام را فریاد بی شکیبم

با من سخن بگویید ای خلق، با شمایم!

 

شب را بدین سیاهی، کی دیده مرغ و ماهی

ای بغض بی‌گناهی بشکن به های‌هایم

 

سرگشته در بیابان، هر سو دوم شتابان

دیو است پیش رویم، غول است در قفایم

 

بر توده‌های نعش است پایی که می‌گذارم

بر چشمه‌های خون است چشمی که می‌گشایم

 

در ماتم عزیزان، چون ابر اشک‌ریزان

با برگ همزبانم، با باد هنموایم

 

آن همرهان کجایند؟ این رهزنان کیانند

تیغ است بر گلویم، حرفی‌ست با خدایم

 

سیلابه‌های درد است رمزی که می‌نویسم

خونابه‌های رنج است شعری که می‌سرایم

 

چون نای بینوا، آه، خاموش و خسته گویی

مسعود سعد سلمان، در تنگنای نایم

 

ای همنشین دیرین، باری بیا و بنشین

تا حال دل بگوید، آوای نارسایم

 

شب‌ها برای باران گویم حکایت خویش

با برگ‌ها بپیوند تا بشنوی صدایم

 

دیدم که زردرویی از من نمی‌پسندی

من چهره سرخ کردم با خون شعرهایم

 

روزی از این ستمگاه خورشیدوار بگذر

تا با تو همچو شبنم بر آسمان برآیم.

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ یکشنبه بیست و یکم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری
1673- وصال او ز عمر جاودان به

                                      خداوندا مرا آن ده که آن به

                                                                  به شمشیرم زد و با کس نگفتم

                                                                                             که راز دوست از دشمن نهان به

     به داغ بندگی مردن بر این در

                                     به جان او که از ملک جهان به

                                                                         خدا را از طبیب من بپرسید

                                                                                               که آخر کی شود این ناتوان به

    گلی کان پایمال سرو ما گشت

                                        بود خاکش ز خون ارغوان به

                                                                      به خلدم دعوت ای زاهد مفرما

                                                                                            که این سیب زنخ زان بوستان به

         دلا دایم گدای کوی او باش

                                     به حکم آن که دولت جاودان به

                                                                           جوانا سر متاب از پند پیران

                                                                                                   که رای پیر از بخت جوان به

      شبی می‌گفت چشم کس ندیده‌ست

                                            ز مروارید گوشم در جهان به

                                                                       اگر چه زنده رود آب حیات است

                                                                                                   ولی شیراز ما از اصفهان به

                       سخن اندر دهان دوست شکر

                                                        ولیکن گفته حافظ از آن به

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ شنبه بیستم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری
M159- تا نهان سازم از تو بار دگر

راز این خاطر پریشان را

می کشم بر نگاه ناز آلود

نرم و سنگین حجاب مژگان را

  

دل گرفتار خواهشی جانسوز

از خدا راه چاره می جویم

پارساوار در برابر تو

سخن از زهد و توبه می گویم

  

آه ... هرگز گمان مبر که دلم

با زبانم رفیق و همراهست

هر چه گفتم دروغ بود ، دروغ

کی تو را گفتم آنچه دلخواهست

 

 تو برایم ترانه می خوانی

سخنت جذبه ای نهان دارد

گوئیا خوابم و ترانهٔ تو

از جهانی دگر نشان دارد

  

شاید این را شنیده ای که زنان

در دل (آری) و (نه) به لب دارند

ضعف خود را عیان نمی سازند

راز دار و خموش و مکّارند

 

 آه ، من هم زنم ، زنی که دلش

در هوای تو می زند پر و بال

دوستت دارم ای خیال لطیف

دوستت دارم ای امید محال 

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: فروغ فرخزاد, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ شنبه بیستم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری

شبی که بار امانت از آسمان افتاد (۱)

خروش و ولوله در جان عاشقان افتاد

 

به بام بخت ، مرا ، یک دو پله فاصله بود

به گردشی که فلک کرد ، نردبان افتاد!

 

برون شدم ز عدم تا روم به منزل دوست

ندانم از چه گذارم براین جهان افتاد؟

 

قرار « رحمت » ما می‌نوشت کاتب دهر

ز رشحهٔ قلمش ، نقطه‌ای بر آن افتاد

 

به روز هجر ، به لنگر نشست کشتی عمر

شب وصال ، نسیمش به بادبان افتاد

 

فریب صحبت ابلیس را چرا خوردم؟

فرشته بود و به صدقش مرا گمان افتاد!

 

به عشوه‌ای که جهانت دهد ، نلغزد پای

که آدم از سر لغزش ، از آسمان افتاد

 

به کوی دوست ،خبر از وجود خویشم نیست

چو قطره‌ای که به دریای بیکران افتاد

 

همیشه دلبر ما ،حال « سالکان » پرسید

چه شد ،به دور من این رسم از میان افتاد؟

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ شنبه بیستم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری
1672- مرا چشمیست خون افشان ز دست آن کمان ابرو

                                                                     جهان بس فتنه خواهد دید از آن چشم و از آن ابرو

              غلام چشم آن ترکم که در خواب خوش مستی

                                                                     نگارین گلشنش روی است و مشکین سایبان ابرو

                 هلالی شد تنم زین غم که با طغرای ابرویش

                                                                                که باشد مه که بنماید ز طاق آسمان ابرو

                رقیبان غافل و ما را از آن چشم و جبین هر دم

                                                                           هزاران گونه پیغام است و حاجب در میان ابرو

                  روان گوشه گیران را جبینش طرفه گلزاریست

                                                                           که بر طرف سمن زارش همی‌گردد چمان ابرو

                    دگر حور و پری را کس نگوید با چنین حسنی

                                                                   که این را این چنین چشم است و آن را آن چنان ابرو

                       تو کافردل نمی‌بندی نقاب زلف و می‌ترسم

                                                                                    که محرابم بگرداند خم آن دلستان ابرو

                            اگر چه مرغ زیرک بود حافظ در هواداری

                                                                             به تیر غمزه صیدش کرد چشم آن کمان ابرو

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ جمعه نوزدهم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری
M158- آخر گشوده شد ز هم آن پرده های راز

آخر مرا شناختی ای چشم آشنا

چون سایه دیگر از چه گریزان شوم ز تو

من هستم آن عروس خیالات دیر پا

 

 چشم منست اینکه در او خیره مانده ای

لیلی که بود ؟ قصهٔ چشم سیاه چیست ؟

در فکر این مباش که چشمان من چرا

چون چشمهای وحشی لیلی سیاه نیست

  

در چشمهای لیلی اگر شب شکفته بود

در چشم من شکفته گل آتشین عشق

لغزیده بر شکوفهٔ لبهای خامُشم

بس قصه ها ز پیچ و خم دلنشین عشق

 

 در بند نقشهای سرابی و غافلی

برگرد ... این لبان من ، این جام بوسه ها

از دام بوسه راه گریزی اگر که بود

ما خود نمی شدیم چنین رام بوسه ها !

 

 آری ... چرا نگویمت ای چشم آشنا

من هستم آن عروس خیالات دیر پا

من هستم آن زنی که سبک پا نهاده است

بر گور سرد و خامُش لیلیِ بی وفا

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: فروغ فرخزاد, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ جمعه نوزدهم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری

عزیزا ما گرفتار دو دردیم

یکی عشق و دگر در دهر فردیم

 

نصیب کس مباد این غم که ما راست

جمالت یک نظر نادیده مردیم

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ جمعه نوزدهم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری
1671- تاب بنفشه می‌دهد طره مشک سای تو

                                                                پرده غنچه می‌درد خنده دلگشای تو

      ای گل خوش نسیم من بلبل خویش را مسوز

                                                       کز سر صدق می‌کند شب همه شب دعای تو

              من که ملول گشتمی از نفس فرشتگان

                                                                 قال و مقال عالمی می‌کشم از برای تو

         دولت عشق بین که چون از سر فقر و افتخار

                                                                   گوشه تاج سلطنت می‌شکند گدای تو

           خرقه زهد و جام می گر چه نه درخور همند

                                                                 این همه نقش می‌زنم از جهت رضای تو

              شور شراب عشق تو آن نفسم رود ز سر

                                                                 کاین سر پرهوس شود خاک در سرای تو

             شاه‌نشین چشم من تکیه گه خیال توست

                                                                جای دعاست شاه من بی تو مباد جای تو

      خوش چمنیست عارضت خاصه که در بهار حسن

                                                                  حافظ خوش کلام شد مرغ سخنسرای تو

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ پنجشنبه هجدهم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری

M157- آسمان همچو صفحهٔ دل من

روشن از جلوه های مهتابست

امشب از خواب خوش گریزانم

که خیال تو خوشتر از خوابست

 

خیره بر سایه های وحشی بید

می خزم در سکوت بستر خویش

باز دنبال نغمه ای دلخواه

می نهم سر به روی دفتر خویش

  

تن صدها ترانه می رقصد

در بلور ظریف آوایم

لذتی ناشناس و رویا رنگ

می دود همچو خون به رگهایم

  

آه ... گویی ز دخمهٔ دل من

روح شبگرد مه گذر کرده

یا نسیمی در این ره متروک

دامن از عطر یاس تر کرده

  

بر لبم شعله های بوسهٔ تو

می شکوفد چو لاله گرم نیاز

در خیالم ستاره ای پر نور

می درخشد میان هالهٔ راز

  

ناشناسی درون سینهٔ من

پنجه بر چنگ و رود می ساید

همره نغمه های موزونش

گوییا بوی عود می آید

  

آه ... باور نمی کنم که مرا

با تو پیوستنی چنین باشد

نگه آن دو چشم شور افکن

سوی من گرم و دلنشین باشد

  

بی گمان زان جهان رویایی

زهره بر من فکنده دیدهٔ عشق

می نویسم به روی دفتر خویش

( جاودان باشی ای سپیدهٔ عشق )

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: فروغ فرخزاد, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ پنجشنبه هجدهم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری

در سوگ مرد مردان ،

از درد می گدازم .

اشکی نمی فشانم .

شعری، نمیتوانم !

                 

جان، نه، که این دوارِ جنون است در سرم

خون، نه، که شعله های مذاب است در تنم

*              

اینجا هزار صاعقه افتاده است.

اینجا هزار خورشید، ناگاه

خاموش گشته است

اینجا هزار مرد، نه، صدهزار مرد

از پا درآمده ست !

                 

در سوگِ مردِ مردان

از درد می گدازم

آن جان تابناک نباشد؟

باور نمی کنم.

*

 از قله های شرق

مانندِ آفتاب برآمد

تنها.

تنهاتر از تمامی تنهایان

فرهادوار تیشه به کف، راه می گشود،

هر واژۀ کلامش،

                              یک شاخه نور بود،

هر نقطۀ پیامش،

یگ گردباد آتش!

*                  

می رفت و برج و باروی بیداد بشکند.

می رفت توده های پریشان خلق را

از تنگنای رنج اسارت رها کند.

*                   

اهریمنان عالم،

                     همداستان شدند!

توفان و سیل و موج و تلاطم

شمشیر میزدند که : تاراج !

فریاد می کشید که :

                         ــ « مَردُم »!

*               

بسیار تیرها که رها شد به پیکرش

بسیار سنگ ها که شکستند بر سرش

او، همچنان رهایی مردم را

فریاد می کشید.

*                   

در دره های شرق

خودکامگان ظلمت

خورشید را به بند کشیدند

خورشید در قفس!

چون شیر می خروشید

تا آخرین نفس .

*                 

فریادهای او

در لحظه های آخر

در های و هوی سنگدلان گم بود .

امّا،

                هنوز ، بر لب لرزانش

یک حرف بود ،

             آن هم :

                     مَردُم بود !

*

در سوگ مرد مردان

شعری نمی توانم .

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ پنجشنبه هجدهم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری
1670- ای نور چشم من سخنی هست گوش کن

                                           چون ساغرت پر است بنوشان و نوش کن

                                                                 در راه عشق وسوسه اهرمن بسیست

                                                                                   پیش آی و گوش دل به پیام سروش کن

                     برگ نوا تبه شد و ساز طرب نماند

                                            ای چنگ ناله برکش و ای دف خروش کن

                                                                    تسبیح و خرقه لذت مستی نبخشدت

                                                                                 همت در این عمل طلب از می فروش کن

                      پیران سخن ز تجربه گویند گفتمت

                                           هان ای پسر که پیر شوی پند گوش کن

                                                                 بر هوشمند سلسله ننهاد دست عشق

                                                                                 خواهی که زلف یار کشی ترک هوش کن

              با دوستان مضایقه در عمر و مال نیست

                                                صد جان فدای یار نصیحت نیوش کن

                                                                 ساقی که جامت از می صافی تهی مباد

                                                                                           چشم عنایتی به من دردنوش کن

               سرمست در قبای زرافشان چو بگذری

                                              یک بوسه نذر حافظ پشمینه پوش کن

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ چهارشنبه هفدهم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری

M156- کاش بر ساحل رودی خاموش

عطر مرموز گیاهی بودم

چو بر آنجا گذرت می افتاد

به سرا پای تو لب می سودم

  

کاش چون نای شبان می خواندم

به نوای دل دیوانهٔ تو

خفته بر هودَج موّاج نسیم

می گذشتم ز در خانهٔ تو

 

 

کاش چون پرتو خورشید بهار

سحر از پنجره می تابیدم

از پس پردهٔ لرزان حریر

رنگ چشمان تو را می دیدم

  

کاش در بزم فروزندهٔ تو

خندهٔ جام شرابی بودم

کاش در نیمه شبی درد آلود

سستی و مستی خوابی بودم

  

کاش چون آینه روشن می شد

دلم از نقش تو و خندهٔ تو

صبحگاهان به تنم می لغزید

گرمی دست نوازندهٔ تو

 

 کاش چون برگ خزان رقص مرا

نیمه شب ماه تماشا می کرد

در دل باغچهٔ خانهٔ تو

شور من ... ولوله برپا می کرد

 

 کاش چون یاد دل انگیز زنی

می خزیدم به دلت پر تشویش

ناگهان چشم ترا می دیدم

خیره بر جلوهٔ زیبایی خویش

  

کاش در بستر تنهایی تو

پیکرم شمع گنه می افروخت

ریشهٔ زهد تو و حسرت من

زین گنه کاری شیرین می سوخت

 

کاش از شاخهٔ سر سبز حیات

گل اندوه مرا می چیدی

کاش در شعر من ای مایهٔ عمر

شعلهٔ راز مرا می دیدی

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: فروغ فرخزاد, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ چهارشنبه هفدهم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری

ای خفته همه عمر و شده خیره و مدهوش

وز عمر و جهان بهرهٔ خود کرده فراموش

 

هر گه که همیشه دل تو بیهش و خفته است

بیدار چه سود است تو را چشم چو خرگوش؟

 

این دهر نهنگ است، فرو خواهد خوردنت

فتنه چه شدی خیره تو بر صورت نیکوش؟

 

بیدار شو از خواب و نگه کن که دگر بار

بیدار شد این دهر شده بیهش و مدهوش

 

باغی که بد از برف چو گنجینه نداف

بنگرش به دیبای مخلق شده چون شوش

 

وین کوه برهنه شده را باز نگه کن

افگنده پرندین سلبی بر کتف و دوش

 

بربسته گل از ششتری سبز نقابی

و آلوده به کافور و به شنگرف بناگوش

 

بر عالم چشم دل بگمار به عبرت

مدهوش چرا مانده‌ای ای مدبر بی‌هوش؟

 

در باغ پدید آمد مینوی خداوند

بندیش و مقر آی به یزدان و به مینوش

 

بنگر که چه گویدت همی گنبد گردان

گفتار جهان را به ره چشمت بنیوش

 

گویندهٔ خاموش بجز نامه نباشد

بشنو سخن خوب ز گویندهٔ خاموش

 

گویدت همی: گر چه دراز است تو را عمر

بگذشته شمر یکسره چون دوش و پرندوش

 

دانی که بقا نیست مگر عمر، پس او را

بر چیز فنائی مده، ای غافل، و مفروش

 

این عاریتی تن عدوی توست عدو را

دانا نگرد خیره چنین تنگ در آگوش

 

ور عاریتی باز ستاندت تو رخ را

بر عاریتی هیچ مه بخراش و مه بخروش

 

از میش تن خویش به طاعت چو خردمند

در علم و عمل فایدهٔ خویش همی دوش

 

زین خانهٔ الفنج و زین معدن کوشش

بر گیر هلازاد و مرو لاغر و دریوش

 

پرهیز همی ورز، در الفغدن دانش

دایم ز ره چشم و ره گوش همی کوش

 

با طاعت و با فکرت خلوت کن ازیراک

مشغول شده ستند سفیهان به خلالوش

 

در طاعت بی‌طاقت و بی‌توش چرائی؟

ای گاه ستمگاری با طاقت و با توش!

 

چون بر تو هوای دل تو می‌بکشد تیر

در پیش هوا تو ز ره صبر فرو پوش

 

تو جوشن دین پوش، دل بی‌خردت را

بگداخته شو، گو، ز ره دیده برون جوش

 

در معده‌ت بر جان تو لعنت کند امشب

نانی که به قهر از دگری بستده‌ای دوش

 

تو گردنت افراخته وان عاجز مسکین

بنهاده ز اندوه زنخ بر سر زانوش

 

هر چند تو را نوش کند جاهلی آتش

بر خیره مخور، کاتش هرگز نشود نوش

 

ای حجت اگر گنگ نخواهی که بمانی

در پیش خداوند، سوی حجت کن گوش

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ چهارشنبه هفدهم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری
1669- صبح است ساقیا قدحی پرشراب کن

                                دور فلک درنگ ندارد شتاب کن

                                                           زان پیشتر که عالم فانی شود خراب

                                                                                             ما را ز جام باده گلگون خراب کن

       خورشید می ز مشرق ساغر طلوع کرد

                        گر برگ عیش می‌طلبی ترک خواب کن

                                                              روزی که چرخ از گل ما کوزه‌ها کند

                                                                                              زنهار کاسه سر ما پرشراب کن

            ما مرد زهد و توبه و طامات نیستیم

                                 با ما به جام باده صافی خطاب کن

                                                                 کار صواب باده پرستیست حافظا

                                                                                           برخیز و عزم جزم به کار صواب کن

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ سه شنبه شانزدهم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری
M155- امشب بر آستان جلال تو

آشفته ام ز وسوسهٔ الهام

جانم از این تلاش به تنگ آمد

ای شعر ... ای الههٔ خون آشام

  

دیریست کان سرود خدایی را

در گوش من به مهر نمی خوانی

دانم که باز تشنهٔ خون هستی

اما ... بس است این همه قربانی

  

خوش غافلی که از سر خودخواهی

با بنده ات به قهر چه ها کردی

چون مهر خویش در دلش افکندی

او را ز هر چه داشت جدا کردی

  

دردا که تا به روی تو خندیدم

در رنج من نشستی و کوشیدی

اشکم چو رنگ خون شقایق شد

آن را به جام کردی و نوشیدی

 

 چون نام خود به پای تو افکندم

افکندیَم به دامن دام ننگ

آه ... ای الهه کیست که می کوبد

آیینهٔ امید مرا بر سنگ ؟

 

 در عطر بوسه های گناه آلود

رویای آتشین تو را دیدم

همراه با نوای غمی شیرین

در معبد سکوت تو رقصیدم

  

اما ... دریغ و درد که جز حسرت

هرگز نبوده باده به جام من

افسوس ... ای امید خزان دیده

کو تاج پر شکوفهٔ نام من ؟

  

از من جز این دو دیدهٔ اشک آلود

آخر بگو ... چه مانده که بستانی ؟

ای شعر ... ای الههٔ خون آشام

دیگر بس است ... این همه قربانی !

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: فروغ فرخزاد, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ سه شنبه شانزدهم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری

آن را که غم‌گسار تو باشی چه غم خورد

و آن را که جان توئی چه دریغ عدم خورد

 

شادی به روی آنکه به روی تو جام می

از دست غم ستاند و بر یاد غم خورد

 

بر درگه تو ناله کسی را رسد که او

چون کوس هرچه زخم بود بر شکم خورد

 

هرکس که پای داشت به عشق تو هر زمان

از دست روزگار دوال ستم خورد

 

عشق تو بر سر مه عشاق آب خورد

گر مرد اوست بر سر ابدال هم خورد

 

زلف تو کافری است که هر دم به تازگی

خون هزار کس خورد آنگه که کم خورد

 

عالم تو را و گوئی خاقانی آن ماست

او آن حریف نیست کز این گونه دم خورد

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ سه شنبه شانزدهم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری
1668- منم که شهره شهرم به عشق ورزیدن

                                      منم که دیده نیالوده‌ام به بد دیدن

                                                        وفا کنیم و ملامت کشیم و خوش باشیم

                                                                                         که در طریقت ما کافریست رنجیدن

        به پیر میکده گفتم که چیست راه نجات

                              بخواست جام می و گفت عیب پوشیدن

                                                               مراد دل ز تماشای باغ عالم چیست

                                                                                   به دست مردم چشم از رخ تو گل چیدن

      به می پرستی از آن نقش خود زدم بر آب

                                     که تا خراب کنم نقش خود پرستیدن

                                                                    به رحمت سر زلف تو واثقم ور نه

                                                                              کشش چو نبود از آن سو چه سود کوشیدن

        عنان به میکده خواهیم تافت زین مجلس

                                که وعظ بی عملان واجب است نشنیدن

                                                                      ز خط یار بیاموز مهر با رخ خوب

                                                                                 که گرد عارض خوبان خوش است گردیدن

                   مبوس جز لب ساقی و جام می حافظ

                                          که دست زهدفروشان خطاست بوسیدن

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ دوشنبه پانزدهم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری
M154- کاش چون پاییز بودم ... کاش چون پاییز بودم

کاش چون پاییز خاموش و ملال انگیز بودم

برگهای آرزوهایم یکایک زرد میشد

آفتاب دیدگانم سرد میشد

آسمان سینه ام پر درد می شد

ناگهان طوفان اندوهی به جانم چنگ می زد

اشکهایم همچو باران

دامنم را رنگ می زد

وه ... چه زیبا بود اگر پاییز بودم

وحشی و پر شور و رنگ آمیز بودم

شاعری در چشم من می خواند ... شعری آسمانی

در کنار قلب عاشق شعله می زد

در شرار آتش دردی نهانی

نغمهٔ من ...

همچو آوای نسیم پر شکسته

عطر غم می ریخت بر دلهای خسته

پیش رویم :

چهرهٔ تلخ زمستان جوانی

پشت سر :

آشوب تابستان عشقی ناگهانی

سینه ام :

منزلگه اندوه و درد و بدگمانی

کاش چون پاییز بودم ... کاش چون پاییز بودم 

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: فروغ فرخزاد, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ دوشنبه پانزدهم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری

ناز کن، ناز، که نازت به جهان می‌ارزد

بوسه‌ای از لب لعلت بروان می‌ارزد

 

بگشا غنچۀ لب را بنما بر همه کس

یک شکر خنده که با روح روان می‌ارزد

 

رخ و زلف و خط و خالت به گلستان ماند

چه گلستان که به صد باغ جنان می‌ارزد

 

ای صبوحی پس از این جای تو و میخانه

زانکه خاکش بهمه کون و مکان می‌ارزد

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ دوشنبه پانزدهم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری
1667- دانی که چیست دولت دیدار یار دیدن

                                در کوی او گدایی بر خسروی گزیدن

                                                                از جان طمع بریدن آسان بود ولیکن

                                                                                        از دوستان جانی مشکل توان بریدن

خواهم شدن به بستان چون غنچه با دل تنگ

                                 وان جا به نیک نامی پیراهنی دریدن

                                                              گه چون نسیم با گل راز نهفته گفتن

                                                                                         گه سر عشقبازی از بلبلان شنیدن

                بوسیدن لب یار اول ز دست مگذار

                                کآخر ملول گردی از دست و لب گزیدن

                                                           فرصت شمار صحبت کز این دوراهه منزل

                                                                                     چون بگذریم دیگر نتوان به هم رسیدن

                          گویی برفت حافظ از یاد شاه یحیی

                                                       یا رب به یادش آور درویش پروریدن

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ یکشنبه چهاردهم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری
M153- در منی و این همه ز من جدا

با منی و دیده ات به سوی غیر

بهر من نمانده راه گفتگو

تو نشسته گرم گفتگوی غیر

 

 غرق غم دلم به سینه می تپد

با تو بی قرار و بی تو بی قرار

وای از آن دمی که بی خبر ز من

بر کشی تو رخت خویش از این دیار

 

 سایهٔ تو اَم به هر کجا روی

سر نهاده ام به زیر پای تو

چون تو در جهان نجسته ام هنوز

تا که برگزینمش به جای تو

 

 شادی و غم منی به حیرتم

خواهم از تو ... در تو آورم پناه

موج وحشیم که بی خبر ز خویش

گشته ام اسیر جذبه های ماه

  

گفتی از تو بگسلم ... دریغ و درد

رشتهٔ وفا مگر گسستنی است ؟

بگسلم ز خویش و از تو نگسلم

عهد عاشقان مگر شکستنی است ؟

 

 دیدمت شبی به خواب و سرخوشم

وه ... مگر به خوابها ببینمت

غنچه نیستی که مست اشتیاق

خیزم و ز شاخه ها بچینمت

  

شعله می کشد به ظلمت شبم

آتش کبود دیدگان تو

ره مبند ... بلکه ره برم به شوق .

در سراچهٔ غم نهان تو 

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: فروغ فرخزاد, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ یکشنبه چهاردهم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری

به بقراط شد علم طب آشکار

به او گشت قانون آن استوار

 

ز هر تار حکمت که او تافته‌ست

دو صد خرقهٔ تن رفو یافته‌ست

 

بنه گوش را دل به فهم سلیم!

بدان نکته‌هایی که گفت این حکیم!

 

چو خوش گفت کای مانده در تاب و پیچ!

قناعت کن از خوان گیتی به هیچ!

 

کشش‌های حاجت ز خود دور کن!

ز بی‌حاجتی سینه پر نور کن!

 

تهی‌دست با ایمنی خفته جفت،

به از مالداری که ایمن نخفت

 

بود پیش دانای مشکل گشای

تو مهمان، جهان همچو مهمانسرای

 

بخور هر چه پیشت نهد میزبان!

همه تن به شکرانه‌اش شو زبان!

 

نبیند یکی حال، یزدان شناس

که واجب نباشد بر آن‌اش سپاس

 

به هر لقمه زین خوان که دست آوری

تو را او خورد یا تو او را خوری

 

مبر چیزها را برون ز اعتدال!

مکن تارک طبع را پایمال!

 

گر آبت زلال است و نقلت شکر،

به اندازه نوش و به اندازه خور!

 

فراش ار حریرست و همخوابه حور،

منه پای بیرون ز خیرالامور

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ یکشنبه چهاردهم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری
1666- خوشتر از فکر می و جام چه خواهد بودن

                                    تا ببینم که سرانجام چه خواهد بودن

                                                               غم دل چند توان خورد که ایام نماند

                                                                                   گو نه دل باش و نه ایام چه خواهد بودن

       مرغ کم حوصله را گو غم خود خور که بر او

                               رحم آن کس که نهد دام چه خواهد بودن

                                                               باده خور غم مخور و پند مقلد منیوش

                                                                                           اعتبار سخن عام چه خواهد بودن

      دست رنج تو همان به که شود صرف به کام

                                    دانی آخر که به ناکام چه خواهد بودن

                                                                پیر میخانه همی‌خواند معمایی دوش

                                                                                      از خط جام که فرجام چه خواهد بودن

                     بردم از ره دل حافظ به دف و چنگ و غزل

                                                    تا جزای من بدنام چه خواهد بودن

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ شنبه سیزدهم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری
M152- با امیدی گرم و شادی بخش

با نگاهی مست و رویایی

دخترک افسانه می خواند

نیمه شب در کنج تنهایی :

***

بی گمان روزی ز راهی دور

می رسد شهزاده ای مغرور

می خورد بر سنگفرش کوچه های شهر

ضربهٔ سُمّ ستور باد پیمایش

می درخشد شعلهٔ خورشید

بر فراز تاج زیبایش .

تار و پود جامه اش از زر

سینه اش پنهان به زیر رشته هایی از دُر و گوهر

می کشاند هر زمان همراه خود سویی

باد ... پرهای کلاهش را

یا بر آن پیشانی روشن

حلقهٔ موی سیاهش را

***

مردمان در گوش هم آهسته می گویند

( آه ... او با این غرور و شوکت و نیرو )

( در جهان یکتاست )

( بی گمان شهزاده ای والاست )

***

دختران سر می کشند از پشت روزنها

گونه ها شان آتشین از شرم این دیدار

سینه ها لرزان و پر غوغا

در تپش از شوق یک پندار

( شاید او خواهان من باشد . )

***

لیک گویی دیدهٔ شهزادهٔ زیبا

دیدهٔ مشتاق آنان را نمی بیند

او از این گلزار عطر آگین

برگ سبزی هم نمی چیند

همچنان آرام و بی تشویش

می رود شادان به راه خویش

می خورد بر سنگفرش کوچه های شهر

ضربهٔ سم سُتور باد پیمایش

مقصد او ... خانهٔ دلدار زیبایش

***

مردمان از یکدیگر آهسته می پرسند

( کیست پس این دختر خوشبخت ؟ )

***

ناگهان در خانه می پیچد صدای در

سوی در گویی ز شادی می گشایم پر

اوست ... آری ... اوست

( آه ، ای شهزاده ، ای محبوب رویایی

نیمه شبها خواب می دیدم که می آیی . )

زیر لب چون کودکی آهسته می خندد

با نگاهی گرم و شوق آلود

بر نگاهم راه می بندد

( ای دو چشمانت رهی روشن به سوی شهر زیبایی

ای نگاهت باده ای در جام مینایی

آه ، بشتاب ای لبت همرنگ خون لالهٔ خوشرنگ صحرایی

ره ، بسی دور است

لیک در پایان این ره ... قصر پر نور است . )

***

می نهم پا بر رکاب مرکبش خاموش

می خزم در سایهٔ آن سینه و آغوش

می شوم مدهوش .

بازهم آرام و بی تشویش

می خورد بر سنگفرش کوچه های شهر

ضربهٔ سم ستور باد پیمایش

می درخشد شعلهٔ خورشید

بر فراز تاج زیبایش .

***

می کشم همراه او زین شهر غمگین رخت .

مردمان با دیدهٔ حیران

زیر لب آهسته میگویند

( دختر خوشبخت !... )

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران

 


برچسب‌ها: فروغ فرخزاد, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ شنبه سیزدهم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری

با جوانه ها نوید زندگی است

زندگی شکفتن جوانه هاست

هر بهار

                      از نثار ابرهای مهربان

ساقه ها پر از جوانه میشود

هر جوانه ای شکوفه می کند

شاخه چلچراغ می شود

هر درخت پر شکوفه باغ

کودکی که تازه دیده باز می کند

یک جوانه است

گونه های خوشتر از شکوفه اش

 چلچراغ تابناک خانه است

خنده اش بهار پر ترانه است

چون میان گاهواره ناز می کند

ای نسیم رهگذر به ما بگو

این جوانه های باغ زندگی

این شکوفه های عشق

از سموم وحشی کدام شوره زار

رفته رفته خار می شوند

این کبوتران برج دوستی

از غبار جادوی کدام کهکشان

گرگ های هار می شوند

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ شنبه سیزدهم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری
1665- شاه شمشادقدان خسرو شیرین دهنان

                                 که به مژگان شکند قلب همه صف شکنان

                                                           مست بگذشت و نظر بر من درویش انداخت

                                                                             گفت ای چشم و چراغ همه شیرین سخنان

    تا کی از سیم و زرت کیسه تهی خواهد بود

                                       بنده من شو و برخور ز همه سیمتنان

                                                                   کمتر از ذره نه‌ای پست مشو مهر بورز

                                                                                     تا به خلوتگه خورشید رسی چرخ زنان

           بر جهان تکیه مکن ور قدحی می داری

                                       شادی زهره جبینان خور و نازک بدنان

                                                                  پیر پیمانه کش من که روانش خوش باد

                                                                                    گفت پرهیز کن از صحبت پیمان شکنان

      دامن دوست به دست آر و ز دشمن بگسل

                                         مرد یزدان شو و فارغ گذر از اهرمنان

                                                                        با صبا در چمن لاله سحر می‌گفتم

                                                                                  که شهیدان که‌اند این همه خونین کفنان

                     گفت حافظ من و تو محرم این راز نه‌ایم

                                                    از می لعل حکایت کن و شیرین دهنان

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ جمعه دوازدهم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری
M151- یک روز بلند آفتابی

در آبی بیکران دریا

امواج تو را به من رساندند

امواج ترانه بار تنها

 

 

چشمان تو رنگ آب بودند

آن دم که تو را در آب دیدم

در غربت آن جهان بی شکل

گویی که تو را به خواب دیدم

 

 

از تو تا من سکوت و حیرت

از من تا تو نگاه و تردید

ما را می خواند مرغی از دور

می خواند به باغ سبز خورشید

 

 

در ما تب تند بوسه می سوخت

ما تشنهٔ خون شور بودیم

در زورق آبهای لرزان

بازیچهٔ عطر و نور بودیم

 

 

می زد ، می زد درون دریا

از دلهرهٔ فرو کشیدن

امواج ، امواج ناشکیبا

در طغیان ، به هم رسیدن

 

 

دستانت را دراز کردی

چون جریان های بی سرانجام

لبهایت با سلام بوسه

ویران گشتند روی لبهام

 

 

یک لحظه تمام آسمان را

در هاله ای از بلور دیدم

خود را و تو را و زندگی را

در دایره های نور دیدم

 

 

گویی که نسیم داغ دوزخ

پیچیده میان گیسوانم

چون قطره ای از طلای سوزان

عشق تو چکید بر لبانم

 

 

آنگاه ز دوردست دریا

امواج به سوی ما خزیدند

بی آنکه مرا به خویش آرند

آرام تو را فرو کشیدند

 

 

پنداشتم آن زمان که عطری

باز از گل خوابها تراوید

یا دست خیال من تنت را

از مرمر آبها تراشید

 

 

پنداشتم آن زمان که رازیست

در زاری و هایهای دریا

شاید که مرا به خویش می خواند

در غربت خود ، خدای دریا

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: فروغ فرخزاد, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ جمعه دوازدهم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری

نبوت را ظهور از آدم آمد

کمالش در وجود خاتم آمد

 

ولایت بود باقی تا سفر کرد

چو نقطه در جهان دوری دگر کرد

 

ظهور کل او باشد به خاتم

بدو گردد تمامی دور عالم

 

وجود اولیا او را چو عضوند

که او کل است و ایشان همچو جزوند

 

چو او از خواجه یابد نسبت تام

از او با ظاهر آید رحمت عام

 

شود او مقتدای هر دو عالم

خلیفه گردد از اولاد آدم

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ جمعه دوازدهم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری
1664- می‌سوزم از فراقت روی از جفا بگردان

                                   هجران بلای ما شد یا رب بلا بگردان

                                                         مه جلوه می‌نماید بر سبز خنگ گردون

                                                                                         تا او به سر درآید بر رخش پا بگردان

       مر غول را برافشان یعنی به رغم سنبل

                                   گرد چمن بخوری همچون صبا بگردان

                                                     یغمای عقل و دین را بیرون خرام سرمست

                                                                                         در سر کلاه بشکن در بر قبا بگردان

         ای نور چشم مستان در عین انتظارم

                                      چنگ حزین و جامی بنواز یا بگردان

                                                       دوران همی‌نویسد بر عارضش خطی خوش

                                                                                              یا رب نوشته بد از یار ما بگردان

                حافظ ز خوبرویان بختت جز این قدر نیست

                                                گر نیستت رضایی حکم قضا بگردان

 

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ پنجشنبه یازدهم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری
M150- روز  ِاول پیش خود گفتم

دیگرش هرگز نخواهم دید

روز دوم باز می گفتم

لیک با اندوه و با تردید

  

روز سوم هم گذشت اما

بر سر پیمان خود بودم

ظلمت زندان مرا می کشت

باز زندانبان خود بودم

  

آن من دیوانهٔ عاصی

در درونم های و هو می کرد

مشت بر دیوارها می کوفت

روزنی را جستجو می کرد

  

در درونم راه می پیمود

همچو روحی در شبستانی

بر درونم سایه می افکند

همچو ابری بر بیابانی

  

می شنیدم نیمه شب در خواب

هایهای گریه هایش را

در صدایم گوش می کردم

درد سیال صدایش را

  

شرمگین می خواندمش بر خویش

از چه رو بیهوده گریانی

در میان گریه می نالید

دوستش دارم ، نمی دانی

  

بانگ او آن بانگ لرزان بود

کز جهانی دور بر می خاست

لیک درمن تا که می پیچید

مرده ای از گور بر می خاست

  

مرده ای کز پیکرش می ریخت

عطر شور انگیز شب بوها

قلب من در سینه می لرزید

مثل قلب بچه آهو ها

  

در سیاهی پیش می آمد

جسمش از ذرات ظلمت بود

چون به من نزدیکتر می شد

ورطهٔ تاریک لذت بود

  

می نشستم خسته در بستر

خیره در چشمان رویاها

زورق اندیشه ام ، آرام

می گذشت از مرز دنیاها

  

باز تصویری غبار آلود

زان شب کوچک ، شب میعاد

زان اطاق ساکت سرشار

از سعادت های بی بنیاد

  

در سیاهی دستهای من

می شکفت از حس دستانش

شکل سرگردانی من بود

بوی غم می داد چشمانش

 

 ریشه هامان در سیاهی ها

قلب هامان ، میوه های نور

یکدگر را سیر می کردیم

با بهار باغهای دور

  

می نشستم خسته در بستر

خیره در چشمان رویاها

زورق اندیشه ام ، آرام

می گذشت از مرز دنیاها

  

روزها رفتند و من دیگر

خود نمی دانم کدامینم

آن من سرسخت مغرورم

یا من مغلوب دیرینم

  

بگذرم گر از سر پیمان

می کشد این غم دگر بارم

می نشینم ، شاید او آید

عاقبت روزی به دیدارم 

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: فروغ فرخزاد, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ پنجشنبه یازدهم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری

چون بر سر چرخ لاجوردی

خورشید نهاد رو به زردی

 

معشوقهٔ آفتاب پایه

برداشت ز فرق دوست سایه

 

بر عزم شدن ز جای بر خاست

عذری به هزار لطف درخواست

 

او در سخن و رفیق خاموش

تا پاک دلش ببرده از هوش

 

حیرت زده مهر بر دهانش

تب لرزه گرفته استخوانش

 

دانست مسافر خردمند

کو را چه شکنجه شد زبان بند

 

اندیشهٔ او خطاب پنداشت

خاموشی او جواب پنداشت

 

لختی کف پای پر ز خارش

بوسید و گرفت در کنارش

 

پس محمل ناقه جست در بست

بگشاد عقال و تنگ بر بست

 

شد بر شتر و زمام بسپرد

شاهین برسید و کبک را برد

 

می‌رفت و دو چشم خون فشان‌تر

خونابهٔ چشم زو روان‌تر

 

چون ماه به برج خویشتن شد

وان سرو رونده در چمن شد

 

در گوشهٔ غم نشست مهجور

تن از دل و دل ز خرمی دور

 

با شب ز رفیق راز می‌گفت

نامش میگفت و باز میگفت

 

چون خسته شد از دل سیه روز

گفت این غزل از درون پر سوز

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ پنجشنبه یازدهم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری
1663- فاتحه‌ای چو آمدی بر سر خسته‌ای بخوان

                              لب بگشا که می‌دهد لعل لبت به مرده جان

                                                       آن که به پرسش آمد و فاتحه خواند و می‌رود

                                                                             گو نفسی که روح را می‌کنم از پی اش روان

        ای که طبیب خسته‌ای روی زبان من ببین

                               کاین دم و دود سینه‌ام بار دل است بر زبان

                                                      گر چه تب استخوان من کرد ز مهر گرم و رفت

                                                                                  همچو تبم نمی‌رود آتش مهر از استخوان

         حال دلم ز خال تو هست در آتشش وطن

                        چشمم از آن دو چشم تو خسته شده‌ست و ناتوان

                                                                    بازنشان حرارتم ز آب دو دیده و ببین

                                                                                 نبض مرا که می‌دهد هیچ ز زندگی نشان

     آن که مدام شیشه‌ام از پی عیش داده است

                                  شیشه‌ام از چه می‌برد پیش طبیب هر زمان

                                                                   حافظ از آب زندگی شعر تو داد شربتم

                                                                                    ترک طبیب کن بیا نسخه شربتم بخوان

   

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ چهارشنبه دهم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری
M149- کارون چو گیسوان پریشان دختری

بر شانه های لخت زمین تاب می خورد

خورشید رفته است و نفس های داغ شب

بر سینه های پر تپش آب می خورد

  

دور از نگاه خیرهٔ من ساحل جنوب

افتاده مست عشق در آغوش نور ماه

شب با هزار چشم درخشان و پر زخون

سر می کشد به بستر عشاق بی گناه

  

نیزار خفته خامُش و یک مرغ ناشناس

هر دم ز عمق تیرهٔ آن ضجه می کشد

مهتاب می دود که ببیند در این میان

مرغک میان پنجهٔ وحشت چه می کشد

 

 بر آبهای ساحل شط ، سایه های نخل

می لرزد از نسیم هوسباز نیمه شب

آوای گنگ همهمهٔ قورباغه ها

پیچیده در سکوت پر از راز نیمه شب

  

در جذبه ای که حاصل زیبایی شب است

رویای دور دست تو نزدیک می شود

بوی تو موج می زند آنجا ، به روی آب

چشم تو می درخشد و تاریک می شود

 

 بیچاره دل که با همه امّید و اشتیاق

بشکست و شد به دست تو زندان عشق من

در شطّ خویش رفتی و رفتی از این دیار

ای شاخهٔ شکسته ز طوفان عشق من

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: فروغ فرخزاد, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ چهارشنبه دهم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری

منم با خاک ره یکسان غباری

به کوی غم نشسته خاکساری

 

چنین افتاده‌ام مگذار غمناک

بیا و ز یاریم بردار از خاک

 

غبارم را فکن در رهگذاری

که گاهی می‌کند آن مه گذاری

 

و گردانی که آن یار مسافر

غباری می‌رساند زان به خاطر

 

مرا بگذار و خود بگذر به سویش

بنه از عجز رو بر خاک کویش

 

پس از ظهار عجز و خاکساری

به آن مه طلعت گردون عماری

 

بگو محنت کش بی‌خان ومانی

اسیری، خسته جانی، ناتوانی

 

ز بزم شادمانی دور مانده

به کنج بی‌کسی رنجور مانده

 

چه عود از آتش غم جان گدازی

به چنگ بی‌نوایی نغمه سازی

 

علمدار سپاه جان گدازان

ترنم ساز بزم نوحه سازان

 

دعا گویان سرشکی می‌فشاند

به عرض خاک بوسان می‌رساند

 

نهال گلشن جان قامت او

گل باغ لطافت طلعت او

 

ز قدش سرو دایم پای در گل

صنوبر در هوایش دست بر دل

 

لبش را در تبسم غنچه تا دید

ز شکر خنده‌اش بر خویش پیچید

 

به راهش سبزه تر سرنهاده

ز خطش کار او بر پا فتاده

 

ز دوری طرفه احوالی است مارا

بیا کز هجر بد حالی است مارا

 

کسی تا کی به روز غم نشیند

چنین روزی الاهی کس نبیند

 

تو می‌دیدی که گر روی تو یک دم

نمی‌دیدیم، چون بودیم از غم

 

کنون چون باشد احوال دل ما

که باشد کنج هجران منزل ما

 

ز دوری سر به جیب غم نشینم

رود عمری که یک بارت نبینم

 

منم ازدرد دوری در شکایت

ز بخت تیره خود در حکایت

 

که آخر بخت بد با ما چها کرد

به سد محنت از او ما را جدا کرد

 

بدین سان بی سر و پا کرد ما را

به کنج هجر شیدا کرد ما را

 

از این بختی که ما داریم فریاد

چه بخت است این که روی او سیه باد

 

زدیم از بخت بد در نیل غم رخت

مبادا کس چو ما یا رب سیه بخت

 

چو ما در بخت بد کس یاد دارد؟

سیه بختی چو ما کس یاد دارد؟

 

نمی‌دانم که آن ماه شب افروز

که ما را ساخت هجرانش بدین روز

 

نمی‌گفتی که چون گردم مسافر

نخواهم برد نامت را ز خاطر

 

ز بند غم ترا چون سازم آزاد

خط آزادیت خواهم فرستاد

 

پی دفع جنون خویش کردن

حمایل سازی آن خط را به گردن

 

به هجران ساختی ما را گرفتار

زما یادت نیاید، یاد می‌دار

 

الاهی رخش عیشت زیر زین باد

رفیقت شادی و بخت قرین باد

 

به هر جانب که رخش عیش رانی

کند عیش و نشاطت همعنانی

 

مبادا هیچ غم از گرد راهت

خدا از رنج ره دارد نگاهت

 

در آن منزل که چون مه خوش برآیی

کند خورشید پیشت چهره سایی

 

به زودی باد روزی این سعادت

که دیگر بار با سد عیش وعشرت

 

وطن سازیم در بزم وصالت

دل افروزیم از شمع جمالت

 

ز خاک رهگذارت سر فرازیم

به خدمتکاریت جان صرف سازیم

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ چهارشنبه دهم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری
1662- بارها گفته‌ام و بار دگر می‌گویم

                            که من دلشده این ره نه به خود می‌پویم

                                                                در پس آینه طوطی صفتم داشته‌اند

                                                                                        آن چه استاد ازل گفت بگو می‌گویم

من اگر خارم و گر گل چمن آرایی هست

                             که از آن دست که او می‌کشدم می‌رویم

                                                               دوستان عیب من بی‌دل حیران مکنید

                                                                                      گوهری دارم و صاحب نظری می‌جویم

 گر چه با دلق ملمع می گلگون عیب است

                                      مکنم عیب کز او رنگ ریا می‌شویم

                                                               خنده و گریه عشاق ز جایی دگر است

                                                                                 می‌سرایم به شب و وقت سحر می‌مویم

                 حافظم گفت که خاک در میخانه مبوی

                                             گو مکن عیب که من مشک ختن می‌بویم

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ سه شنبه نهم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری
M148- ای ستاره ها که بر فراز آسمان

با نگاه خود اشاره گر نشسته اید

ای ستاره ها که از ورای ابرها

بر جهان نظاره گر نشسته اید

  

آری این منم که در دل سکوت شب

نامه های عاشقانه پاره می کنم

ای ستاره ها اگر به من مدد کنید

دامن از غمش پر از ستاره می کنم

 

 

با دلی که بویی از وفا نبرده است

جور بیکرانه و بهانه خوشتر است

در کنار این مصاحبان خودپسند

ناز و عشوه های زیرکانه خوشتر است

  

ای ستاره ها چه شد که در نگاه من

دیگر آن نشاط و نغمه و ترانه مُرد

ای ستاره ها چه شد که بر لبان او

آخر آن نوای گرم عاشقانه مُرد

 

 جام باده سر نگون و بسترم تهی

سر نهاده ام به روی نامه های او

سر نهاده ام که در میان این سطور

جستجو کنم نشانی از وفای او

 

 ای ستاره ها مگر شما هم آگهید

از دو رویی و جفای ساکنان خاک

کاینچنین به قلب آسمان نهان شدید

ای ستاره ها ، ستاره های خوب و پاک

  

من که پشت پا زدم به هر چه هست و نیست

تا که کام او ز عشق خود روا کنم

لعنت خدا به من اگر بجز جفا

زین سپس به عاشقان با وفا کنم

  

ای ستاره ها که همچو قطره های اشک

سر به دامن سیاه شب نهاده اید

ای ستاره ها کز آن جهان جاودان

روزنی بسوی این جهان گشاده اید

  

رفته است و مهرش از دلم نمی رود

ای ستاره ها ، چه شد که او مرا نخواست ؟

ای ستاره ها ، ستاره ها ، ستاره ها

پس دیار عاشقان جاودان کجاست ؟

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: فروغ فرخزاد, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ سه شنبه نهم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری

ما نظر از خرقه پوشان بسته ایم

دل به مهر باده نوشان بسته ایم

 

جان بکوی می فروشان داده ایم

در به روی خود فروشان بسته ایم

 

بحر طوفان زا دل پر جوش ماست

دیده از دریای جوشان بستهایم

 

اشک غم در دل فرو ریزیم ما

راه بر سیل خروشان بسته ایم

 

بر نخیزد ناله ای از ما رهی

عهد الفت با خموشان بسته ایم

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ سه شنبه نهم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری
1661- ما نگوییم بد و میل به ناحق نکنیم

                                  جامه کس سیه و دلق خود ازرق نکنیم

                                                               عیب درویش و توانگر به کم و بیش بد است

                                                                                  کار بد مصلحت آن است که مطلق نکنیم

              رقم مغلطه بر دفتر دانش نزنیم

                                      سر حق بر ورق شعبده ملحق نکنیم

                                                                     شاه اگر جرعه رندان نه به حرمت نوشد

                                                                                          التفاتش به می صاف مروق نکنیم

            خوش برانیم جهان در نظر راهروان

                                          فکر اسب سیه و زین مغرق نکنیم

                                                                          آسمان کشتی ارباب هنر می‌شکند

                                                                                      تکیه آن به که بر این بحر معلق نکنیم

       گر بدی گفت حسودی و رفیقی رنجید

                           گو تو خوش باش که ما گوش به احمق نکنیم

                                                                        حافظ ار خصم خطا گفت نگیریم بر او

                                                                                  ور به حق گفت جدل با سخن حق نکنیم

 

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران

 

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ دوشنبه هشتم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری
M147- دختر کنار پنجره تنها نشست و گفت

ای دختر بهار حسد می برم به تو

عطر و گل و ترانه و سر مستی تو را

با هر چه طالبی به خدا می خرم ز تو

  

بر شاخ نوجوان درختی شکوفه ای

با ناز میگشود دو چشمان بسته را

می شست کاکلی به لب آب نقره فام

آن بالهای نازک زیبای خسته را

  

خورشید خنده کرد وز امواج خنده اش

بر چهر روز روشنی دلکشی دوید

موجی سبک خزید و نسیمی به گوش او

رازی سرود و موج به نرمی از او رمید

  

خندید باغبان که سرانجام شد بهار

دیگر شکوفه کرده درختی که کاشتم

دختر شنید و گفت چه حاصل از این بهار

ای بس بهارها که بهاری نداشتم !

 

 خورشید تشنه کام در آن سوی آسمان

گویی میان مجمری از خون نشسته بود

می رفت روز و خیره در اندیشه ای غریب

دختر کنار پنجره محزون نشسته بود

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: فروغ فرخزاد, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ دوشنبه هشتم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری

گر علت مرگ را دوا می کردند

گر چاره ی این نوع دو پا می کردند

 

می دیدی کاین جماعت تیره نهاد

بر روی زمین چه فتنه ها می کردند

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ دوشنبه هشتم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری
1660- ما شبی دست برآریم و دعایی بکنیم

                                      غم هجران تو را چاره ز جایی بکنیم

                                                                  دل بیمار شد از دست رفیقان مددی

                                                                                       تا طبیبش به سر آریم و دوایی بکنیم

     آن که بی جرم برنجید و به تیغم زد و رفت

                                         بازش آرید خدا را که صفایی بکنیم

                                                             خشک شد بیخ طرب راه خرابات کجاست

                                                                                      تا در آن آب و هوا نشو و نمایی بکنیم

           مدد از خاطر رندان طلب ای دل ور نه

                                   کار صعب است مبادا که خطایی بکنیم

                                                                         سایه طایر کم حوصله کاری نکند

                                                                                         طلب از سایه میمون همایی بکنیم

               دلم از پرده بشد حافظ خوشگوی کجاست

                                              تا به قول و غزلش ساز نوایی بکنیم

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ یکشنبه هفتم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری
M146- هیچ جز حسرت نباشد کار من

بخت بد ، بیگانه ای شد یار من

بی گنه زنجیر بر پایم زدند

وای از این زندان محنت بار من

  

وای از این چشمی که می کاود نهان

روز و شب در چشم من راز مرا

گوش بر در می نهد تا بشنود

شاید آن گمگشته آواز مرا

 

 گاه می پرسد که اندوهت ز چیست

فکرت آخر از چه رو آشفته است

بی سبب پنهان مکن این راز را

درد گنگی در نگاهت خفته است

  

گاه می نالد به نزد دیگران

( کاو دگر آن دختر دیروز نیست )

( آه ، آن خندان لب شاداب من )

( این زن افسردهٔ مرموز نیست )

  

گاه می کوشد که با جادوی عشق

ره به قلبم برده افسونم کند

گاه می خواهد که با فریاد خشم

زین حصار راز بیرونم کند

  

گاه می گوید که ، کو ، آخر چه شد

آن نگاه مست و افسونکار تو

دیگر آن لبخند شادی بخش و گرم

نیست پیدا بر لب تبدار تو

 

من پریشان دیده می دوزم بر او

بی صدا نالم که ، اینست آنچه هست

خود نمیدانم که اندوهم ز چیست

زیر لب گویم ، چه خوش رفتم ز دست

  

همزبانی نیست تا برگویمش

راز این اندوه وحشتبار خویش

بی گمان هرگز کسی چون من نکرد

خویشتن را مایهٔ آزار خویش

  

از منست این غم که بر جان منست

دیگر این خود کرده را تدبیر نیست

پای در زنجیر می نالم که هیچ

الفتم با حلقهٔ زنجیر نیست

  

آه اینست آنچه می جستی به شوق

راز من ، راز زنی دیوانه خو

راز موجودی که در فکرش نبود

ذره ای سودای نام و آبرو

  

راز موجودی که دیگر هیچ نیست

جز وجودی نفرت آور بهر تو

آه ، اینست آنچه رنجم میدهد

ورنه ، کی ترسم ز خشم و قهر تو 

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: فروغ فرخزاد, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ یکشنبه هفتم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری

زهی از رخ تو پیدا همه آیت خدایی

ز جمالت آشکارا همه فر کبریایی

 

نسپردمی دل آسان به تو روز آشنایی

خبریم بودی آن روز اگر از شب جدایی

 

نبود به بزمت ای شه ره این گدا همین بس

که به کوچهٔ تو گاهی بودم ره گدایی

 

همه جا به بی‌وفایی مثلند خوب رویان

تو میان خوبرویان مثلی به بی‌وفایی

 

تو درون پرده خلقی به تو مبتلا ندانم

به چه حیله می‌بری دل تو که رخ نمی‌نمایی

 

شد از آشناییش جان ز تن و کنون که بینم

دل آشنا ندارد خبری ز آشنایی

 

گرهی اگر چه هرگز نگشوده‌ام طمع بین

که ز زلف یار دارم هوس گره‌گشایی

 

همه آرزوی هاتف تویی از دو عالم و بس

همه کام او برآید اگر از درش درآیی

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ یکشنبه هفتم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری
1659- بیا تا گل برافشانیم و می در ساغر اندازیم

                                   فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو دراندازیم

                                                             اگر غم لشکر انگیزد که خون عاشقان ریزد

                                                                             من و ساقی به هم تازیم و بنیادش براندازیم

               شراب ارغوانی را گلاب اندر قدح ریزیم

                                   نسیم عطرگردان را شِکَر در مجمر اندازیم

                                                چو در دست است رودی خوش بزن مطرب سرودی خوش

                                                                     که دست افشان غزل خوانیم و پاکوبان سر اندازیم

             صبا خاک وجود ما بدان عالی جناب انداز

                                   بود کان شاه خوبان را نظر بر منظر اندازیم

                                                                 یکی از عقل می‌لافد یکی طامات می‌بافد

                                                                                   بیا کاین داوری‌ها را به پیش داور اندازیم

          بهشت عدن اگر خواهی بیا با ما به میخانه

                                  که از پای خمت روزی به حوض کوثر اندازیم

                                                             سخندانیّ و خوشخوانی نمی‌ورزند در شیراز

                                                                               بیا حافظ که تا خود را به ملکی دیگر اندازیم

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ شنبه ششم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری
M145- امشب آن حسرت دیرینهٔ من

در بر دوست به سر می آید

در فروبند و بگو خانه تهی است

زین سپس هر که به در می آید

 

 شانه کو تا که سر و زلفم را

در هم و وحشی و زیبا سازم

باید از تازگی و نرمی و لطف

گونه را چون گل رویا سازم

  

سرمه کو ، تا که چو بر دیده کشم

راز و نازی به نگاهم بخشد

باید این شوق که در دل دارم

جلوه بر چشم سیاهم بخشد

  

چه بپوشم که چو از راه آید

عطشش مفرط و افزون گردد

چه بگویم که ز سِحر سخنم

دل به من بازد و افسون گردد

  

آه ، ای دخترک خدمتکار

گل بزن بر سر و بر سینهٔ من

تا که حیران شود از جلوهٔ گل

امشب آن عاشق دیرینهٔ من

  

چو ز در آمد و بنشست خموش

زخمه بر جان و دل و چنگ زنم

با لب تشنه دو صد بوسه شوق

بر لب بادهٔ گلرنگ زنم

  

ماه اگر خواست که از پنجره ها

بیندم در بر او مست و پریش

آنچنان جلوه کنم کو ز حسد

پرده ابر کشد بر رخ خویش

  

تا چو رویا شود این صحنهٔ عشق

کندر و عود در آتش ریزم

ز آن سپس همچو یکی کولی مست

نرم و پیچنده ز جا برخیزم

  

همه شب شعله صفت رقص کنم

تا ز پا افتم و مدهوش شوم

چو مرا تنگ در آغوش کشد

مست آن گرمی آغوش شوم

 

 آه ، گویی ز پس پنجره ها

بانگ آهستهٔ پا می آید

ای خدا ، اوست که آرام و خموش

به سوی خانهٔ ما می آید

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: فروغ فرخزاد, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ شنبه ششم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری

ای در دل من رفته چو خون در رگ و پوست

هرچ آن به سر آیدم ز دست تو نکوست

 

ای مرغ سحر تو صبح برخاسته‌ای

ما خود همه شب نخفته‌ایم از غم دوست

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ شنبه ششم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری
1658- صلاح از ما چه می‌جویی که مستان را صلا گفتیم

                                                                        به دور نرگس مستت سلامت را دعا گفتیم

                  در میخانه‌ام بگشا که هیچ از خانقه نگشود

                                                                        گرت باور بود ور نه سخن این بود و ما گفتیم

              من از چشم تو ای ساقی خراب افتاده‌ام لیکن

                                                                              بلایی کز حبیب آید هزارش مرحبا گفتیم

                    اگر بر من نبخشایی پشیمانی خوری آخر

                                                                     به خاطر دار این معنی که در خدمت کجا گفتیم

       قدت گفتم که شمشاد است بس خجلت به بار آورد

                                                                     که این نسبت چرا کردیم و این بهتان چرا گفتیم

               جگر چون نافه‌ام خون گشت کم زینم نمی‌باید

                                                                       جزای آن که با زلفت سخن از چین خطا گفتیم

                 تو آتش گشتی ای حافظ ولی با یار درنگرفت

                                                                              ز بدعهدی گل گویی حکایت با صبا گفتیم

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ جمعه پنجم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری
M144- طفلی غنوده در بر من بیمار

با گونه های سرخ تب آلوده

با گیسوان در هم آشفته

تا نیمه شب ز درد نیاسوده

 

 هر دم میان پنجهٔ من لرزد

انگشتهای لاغر و تبدارش

من ناله می کنم که خداوندا

جانم بگیر و کم بده آزارش

 

 گاهی میان وحشت تنهایی

پرسم ز خود که چیست سرانجامش

اشکم به روی گونه فرو غلتد

چون بشنوم ز نالهٔ خود نامش

  

ای اختران که غرق تماشایید

این کودک منست که بیمارست

شب تا سحر نخفتم و می بینید

این دیدهٔ منست که بیدارست

 

 یاد آیدم که بوسه طلب میکرد

با خنده های دلکش مستانه

یا می نشست با نگهی بی تاب

در انتظار خوردن صبحانه

 

 گاهی به گوش من رسد آوایش

ماما دلم ز فرط تعب سوزد

بینم درون بستر مغشوشی

طفلی میان آتش تب سوزد

  

شب خامُش است و در بر من نالد

او خسته جان ز شدت بیماری

بر اضطراب و وحشت من خندد

تک ضربه های ساعت دیواری

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: فروغ فرخزاد, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ جمعه پنجم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری

بید مجنون، زیر بال خود، پناهم داده بود!

در حریم خلوتی جان بخش، راهم داده بود.

 

تکیه بر بال نسیم و چنگ در گیسوی بید!

مسندی والاتر از ایوانِ شاهم داده بود.

 

شاه بودم، بر سرِ آن تخت، شاهِ  وقتِ خویش

یک چمن گل، تا افق، جای سپاهم داده بود!

 

چتر گردون، سجده ها بر سایبانم برده بود

عطر پیچک، بوسه ها بر پیشگاهم داده بود!

 

آسمان، دریای آبی،ابرها، قوهای مست!

شوقِ یک دریا تماشا بر نگاهم داده بود...!

 

آه! ای آرامش جاوید! کی آیی به دست؟

آسمان، یک لحظه، حالی دلبخواهم داده بود!

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ جمعه پنجم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری
1657- ما ز یاران چشم یاری داشتیم

                               خود غلط بود آن چه ما پنداشتیم

                                                                    تا درخت دوستی بر کی دهد

                                                                                                 حالیا رفتیم و تخمی کاشتیم

          گفت و گو آیین درویشی نبود

                                        ور نه با تو ماجراها داشتیم

                                                               شیوه چشمت فریب جنگ داشت

                                                                                              ما غلط کردیم و صلح انگاشتیم

       گلبن حسنت نه خود شد دلفروز

                                        ما دم همت بر او بگماشتیم

                                                                 نکته‌ها رفت و شکایت کس نکرد

                                                                                                    جانب حرمت فرونگذاشتیم

                                گفت خود دادی به ما دل حافظا

                                                        ما محصل بر کسی نگماشتیم

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ پنجشنبه چهارم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری
M143- ز آن نامه ای که دادی و زان شکوه های تلخ

تا نیمه شب به یاد تو چشمم نخفته است

ای مایهٔ امید من ، ای تکیه گاه دور

هرگز مرنج از آنچه به شعرم نهفته است

  

شاید نبوده قدرت آنم که در سکوت

احساس قلب کوچک خود را نهان کنم

بگذار تا ترانهٔ من رازگو شود

بگذار آنچه را که نهفتم عیان کنم

  

تا بر گذشته می نگرم ، عشق خویش را

چون آفتاب گمشده می آورم به یاد

می نالم از دلی که به خون غرقه گشته است

این شعر ، غیر رنجش یارم به من چه داد

 

 این درد را چگونه توانم نهان کنم

آندم که قلبم از تو به سختی رمیده است

این شعر ها که روح تو را رنج داده است

فریادهای یک دل محنت کشیده است

  

گفتم قفس ، ولی چه بگویم که پیش از این

آگاهی از دو رویی مردم مرا نبود

دردا که این جهان فریبای نقشباز

با جلوه و جلای خود آخر مرا ربود

  

اکنون منم که خسته ز دام فریب و مکر

بار دگر به کنج قفس رو نموده ام

بگشای در که در همه دوران عمر خویش

جز پشت میله های قفس خوش نبوده ام

 

پای مرا دوباره به زنجیرها ببند

تا فتنه و فریب ز جایم نیفکند

تا دست آهنین هوسهای رنگ رنگ

بندی دگر دوباره به پایم نیفکند

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: فروغ فرخزاد, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ پنجشنبه چهارم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری

چشمم به روی بیشه و

دریاچه بود و ابر

 و خوشه های خیس اقاقی ها

 و روشنای آب که قلبم را

در هرم آفتاب نشابور

طفلان منتظر

در کوچه ای محکمه کردند

قلبم برهنه شد

 آنجا به روی خاره و خارا

 در تیز تاب دشنه ی خورشید

 با واژه واژه پرسش آنان

قلبم برهنه شد

 از خویش رفته بودم

باران نرم و ریز فرو می ریخت

بر بازوان سبز علف ها

 و گیسوان خیس خزه ها

بر سطح پر تبسم امواج آب و

 من

در هرم آفتاب نشابور

  آتش گرفته بودم 

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ پنجشنبه چهارم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری
1656- ما بدین در نه پی حشمت و جاه آمده‌ایم

                                            از بد حادثه این جا به پناه آمده‌ایم

                                                                    ره رو منزل عشقیم و ز سرحد عدم

                                                                                      تا به اقلیم وجود این همه راه آمده‌ایم

             سبزه خط تو دیدیم و ز بستان بهشت

                                             به طلبکاری این مهرگیاه آمده‌ایم

                                                                  با چنین گنج که شد خازن او روح امین

                                                                                          به گدایی به در خانه شاه آمده‌ایم

            لنگر حلم تو ای کشتی توفیق کجاست

                                        که در این بحر کرم غرق گناه آمده‌ایم

                                                                          آبرو می‌رود ای ابر خطاپوش ببار

                                                                                       که به دیوان عمل نامه سیاه آمده‌ایم

                        حافظ این خرقه پشمینه مینداز که ما

                                                             از پی قافله با آتش آه آمده‌ایم

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ چهارشنبه سوم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری
M142- تو را افسون چشمانم ز ره برده ست و می دانم

چرا بیهوده می گویی ، دل چون آهنی دارم

نمی دانی ، نمی دانی ، که من جز چشم افسونگر

در این جام لبانم ، بادهٔ مرد افکنی دارم

 

چرا بیهوده می کوشی که بگریزی ز آغوشم

از این سوزنده تر هرگز نخواهی یافت آغوشی

نمی ترسی ، نمی ترسی ، که بنویسند نامت را

به سنگ تیرهٔ گوری ، شب غمناک خاموشی

 

بیا دنیا نمی ارزد به این پرهیز و این دوری

فدای لحظه ای شادی ، کن این رویای هستی را

لبت را بر لبم بگذار کز این ، ساغر پر می

چنان مستت کنم تا خود بدانی قدر مستی را

 

تو را افسون چشمانم ز ره برده است و می دانم

که سر تا پا به سوز خواهشی بیمار می سوزی

دروغ است این اگر ، پس آن دو چشم راز گویت را

چرا هر لحظه بر چشم من دیوانه می دوزی

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: فروغ فرخزاد, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ چهارشنبه سوم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری

ترا این کشمکش اندر طلب نیست

ترا این درد و داغ و تاب وتب نیست

 

از آن از لامکان بگریختم من

که آنجا ناله های نیم شب نیست

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ چهارشنبه سوم دی ۱۳۹۳ توسط وحید نهال پروری
1655- ما بی غمان مست دل از دست داده‌ایم

                                        همراز عشق و همنفس جام باده‌ایم

                                                                        بر ما بسی کمان ملامت کشیده‌اند

                                                                                         تا کار خود ز ابروی جانان گشاده‌ایم

         ای گل تو دوش داغ صبوحی کشیده‌ای

                                             ما آن شقایقیم که با داغ زاده‌ایم

                                                                         پیر مغان ز توبه ما گر ملول شد

                                                                                    گو باده صاف کن که به عذر ایستاده‌ایم

              کار از تو می‌رود مددی ای دلیل راه

                                          کانصاف می‌دهیم و ز راه اوفتاده‌ایم

                                                               چون لاله می مبین و قدح در میان کار

                                                                                      این داغ بین که بر دل خونین نهاده‌ایم

              گفتی که حافظ این همه رنگ و خیال چیست

                                           نقش غلط مبین که همان لوح ساده‌ایم

 

زيباترين اشعار از ديگرشاعران


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ

اسلایدر