بهترين و زيباترين اشعار و قطعات فارسی
هر روز يک شعر زيبا The Best Persian Poems
نگارش در تاريخ یکشنبه بیست و سوم خرداد 1389 توسط وحید نهال پروری

 

 نگفتم بجز با خدایی که هست   

  

            از این درد بی انتهایی که هست. 

 

 

سلام

 

منّت خدای را عز و جل که طاعتش موجب قربت است و به شکر اندرش مزید نعمت...

 

خیلی ممنون که به این وبلاگ اومدید . . . 

امسال (خرداد 1389) بعد از روز تولدم، تصمیم گرفتم هر روز یک شعر یا

قطعه خوب را انتخاب و در وبلاگ بگذارم. امیدوارم قبل از رسیدن به خط

آخر بتونم در این وبلاگ به تعداد روزهای باقیمانده شعر نوشته باشم.

درضمن اگه از یک شاعر بطور پیوسته برای مدتی شعر گذاشته میشه

دلیلش اینه که نمی خواهم اشعار تکراری بگذارم و برای این منظور

بایستی از یک روند ثابت پیروی کنم. 

 

 

به مناسبت چهارمين سالگرد تاسيس وبلاگ و آغاز به فعاليت صفحه

فيسبوك، از اين به بعد تصميم گرفتم هر روز علاوه بر شعر روز كه به

ترتيب شماره و نظم قبلي گذاشته ميشه، يك شعر ديگه به عنوان

"شعر شانس روز" از شعراي ديگه بذارم تا وبلاگ از حالت تكرار شاعر

در بيايد. (ممنون از همه تون  - خرداد 93)

 

 


به مناسبت چهارمين سالگرد تاسيس وبلاگ "بهترين و زيباترين اشعار و

قطعات فارسي" و ارائه بيش از 1500 قطعه، از امشب، شعر نو و معاصر

نيز به وبلاگ و پيج اضافه خواهد شد... بدين ترتيب هر روز يك شعر به همان

ترتيب وبلاگ و با شماره مربوطه و يك شعر به نام "شعر شانس روز" و

بدون شماره و ترتيب خاصي و نيز يك شعر معاصر و نو با ترتيب و شماره

گذاري M2 , M1 , ... افزوده خواهد شد.

 

البته قرار بود از 4 مرداد اضافه بشه كه بدليل برخي مشكلات و فراهم

نشدن زمينه لازم، با ده روز تاخير و از امشب انجام مي گردد ...

اميدوارم مورد توجه و استفاده قرار بگيرد.

                                                         (ممنون از حضورتون  - مرداد 93)

                                   

 

دوستهای خوبم نظر یادتون نره و

بازم به جزیره خودتون تشریف بیارید.

 

 

امیدوارم همیشه شاد و موفق باشید.

 

وحید

نگارش در تاريخ یکشنبه بیست و سوم خرداد 1389 توسط وحید نهال پروری

 

 حرفام رو ميشنوي، از لابه لاي شعر، اينجوري بهتره

 

                                                                    . . . 

 

 

                           اين بيت آخره اما هميشه شعر، پايان قصه نيست . . .  

نگارش در تاريخ یکشنبه بیست و سوم خرداد 1389 توسط وحید نهال پروری
  "مختصری از شرح زندگانی حضرت لسان الغیب حافظ شیرازی"

خواجه شمس‌الدین محمد شیرازی متخلص به “حافظ”، غزلسرای بزرگ و از خداوندان شعر و ادب پارسی است. وی حدود سال ۷۲۶ هجری قمری در شیراز متولد شد. علوم و فنون را در محفل درس استاران زمان فراگرفت و در علوم ادبی عصر پایه‌ای رفیع یافت. خاصه در علوم فقهی و الهی غور و تأمل بسیار کرد و قرآن را با چهارده روایت مختلف از بر داشت. “گوته” دانشمند بزرگ و شاعر و سخنور مشهور آلمانی دیوان شرقی خود را به نام او و با کسب الهام از افکار وی تدوین کرد. دیوان اشعار او شامل غزلیات، چند قصیده، چند مثنوی، قطعات و رباعیات است. وی به سال ۷۹۲ هجری قمری در شیراز درگذشت. آرامگاه او در حافظیهٔ شیراز زیارتگاه صاحبنظران و عاشقان شعر و ادب پارسی است     

 

حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به “خیام” فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتابهایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله رساله فی شرح ما اشکل من مصادرات کتاب اقلیدس، رساله فی الاحتیال لمعرفه مقداری الذهب و الفضه فی جسم مرکب منهما، و لوازم الامکنه را می‌توان نام برد. وی به سال ۵۲۶ هجری قمری درگذشت. رباعیات او شهرت جهانی دارد.

 

مشرف الدین مصلح بن عبدالله شیرازی شاعر و نویسندهٔ بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. تخلص او “سعدی” است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. وی احتمالاً بین سالهای ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده است. در جوانی به مدرسهٔ نظامیهٔ بغداد رفت و به تحصیل ادب و تفسیر و فقه و کلام و حکمت پرداخت. سپس به شام و مراکش و حبشه و حجاز سفر کرد و پس از بازگشت به شیراز، به تألیف شاهکارهای خود دست یازید. وی در سال ۶۵۵ سعدی‌نامه یا بوستان را به نظم درآورد و در سال بعد (۶۵۶) گلستان را تألیف کرد. علاوه بر اینها قصاید، غزلیات، قطعات، ترجیع بند، رباعیات و مقالات و قصاید عربی نیز دارد که همه را در کلیات وی جمع کرده‌اند. وی بین سالهای ۶۹۰ تا ۶۹۴ هجری در شیراز درگذشت و در همانجا به خاک سپرده شد.

 

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.   

 

حکیم ابوالقاسم فردوسی توسی ، سخن‌سرای نامی ایران و سرایندهٔ شاهنامه حماسهٔ ملی ایرانیان. او را بزرگ‌ترین سرایندهٔ پارسی‌گو دانسته‌اند. نام و آوازه فردوسی در همه جای جهان شناخته شده و ستوده شده است. شاهنامهٔ فردوسی به بسیاری از زبان‌های زنده جهان برگردانده شده است. در ایران روز ۲۵ اردیبهشت به نام روز بزرگداشت فردوسی نامگذاری شده است.



حکیم ابومحمد الیاس بن یوسف بن زکی ابن مؤید نظامی شاعر معروف ایرانی در قرن ششم هجری قمری است. وی بین سالهای ۵۳۰ تا ۵۴۰ هجری قمری در شهر گنجه واقع در جمهوری آذربایجان کنونی متولد شد اما اصلیت عراقی داشته است. وی از فنون حکمت و علوم عقلی و نقلی و طب و ریاضی و موسیقی بهره‌ای کامل داشته و از علمای فلسفه و حکمت به شمار می‌آمده است. مهمترین اثر وی”پنج گنج” یا “خمسه” است. دیوان اشعار او مشتمل بر قصاید، غزلیات، قطعات و رباعیات است. وی بین سالهای ۵۹۹ تا ۶۰۲ هجری قمری وفات یافت.

 

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینه عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخوردار بوده‌است.

 

"مختصری از شرح زندگانی استاد محمدحسین شهریار"

سید محمدحسین بهجت تبریزی متخلص به شهریار، شاعر پارسی‌گوی آذری‌زبان، در سال ۱۲۸۵ هجری شمسی در روستای خشکناب در بخش قره‌چمن آذربایجان متولد شد. او تحصیلات خود را در مدرسهٔ متحده و فیوضات و متوسطهٔ تبریز و دارالفنون تهران گذراند و وارد دانشکدهٔ طب شد. سرگذشت عشق آتشین و ناکام او که به ترک تحصیل وی از رشتهٔ پزشکی در سال آخر منجر شد، مسیر زندگی او را عوض کرد و تحولات درونی او را به اوج معنوی ویژه‌ای کشانید و به اشعارش شور و حالی دیگر بخشید. وی سرانجام پس از هشتاد و سه سال زندگی شاعرانهٔ پربار در ۲۷ شهریور ماه ۱۳۶۷ هجری شمسی درگذشت و بنا به وصیت خود در مقبرة الشعرای تبریز به خاک سپرده شد.

                                                                      (مرجع : وبلاگ شعر و شعرا)


برچسب‌ها: حافظ سعدی خیام مولوی فردوسی نظامی عطار مولانا , اسعد گرگانی اقبال بیدل, رهی معیری پروین, وحشی بافقی هاتف بهار صائب, شیخ بهایی رودکی خاقانی جامی
ادامه مطلب...
نگارش در تاريخ سه شنبه بیست و پنجم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری
M43- سال میان دو پلک را

ثانیه هایی شبیه راز تولد

بدرقه کردند.

کم کم ، در ارتفاع خیس ملاقات

صومعه نور

ساخته می شد.

حادثه از جنس ترس بود.

ترس

وارد ترکیب سنگ ها می شد.

حنجره ای در ضخامت خنک باد

غربت یک دوست را

زمزمه می کرد.

از سر باران

تا ته پاییز

تجربه های کبوترانه روان بود.

باران وقتی که ایستاد

منظره اوراق بود.

وسعت مرطوب

از نفس افتاد.

قوس قزح در دهان حوصله ما

آب شد. 


برچسب‌ها: سهراب سپهري, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ سه شنبه بیست و پنجم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری

بزن که سوز دل من به ساز میگوئی

ز ساز دل چه شنیدی که باز میگوئی

 

مگر چو باد وزیدی به زلف یار که باز

به گوش دل سخنی دلنواز میگوئی

 

مگر حکایت پروانه میکنی با شمع

که شرح قصه به سوز و گداز میگوئی

 

به یاد تیشه فرهاد و موکب شیرین

گهی ز شور و گه از شاهناز میگوئی

 

کنون که راز دل ما ز پرده بیرون شد

بزن که در دل این پرده راز میگوئی

 

به پای چشمه طبع من این بلند سرود

به سرفرازی آن سروناز میگوئی

 

به سر رسید شب و داستان به سر نرسید

مگر فسانه زلف دراز میگوئی

 

بسوی عرش الهی گشوده ام پر و بال

بزن که قصه راز و نیاز میگوئی

 

نوای ساز تو خواند ترانه توحید

حقیقتی به زبان مجاز میگوئی

 

ترانه غزل شهریار و ساز صباست

بزن که سوز دل من به ساز میگوئی


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ سه شنبه بیست و پنجم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری
1556- زان یار دلنوازم شکریست با شکایت

                               گر نکته دان عشقی بشنو تو این حکایت

                                                    بی مزد بود و منت هر خدمتی که کردم

                                                                                    یا رب مباد کس را مخدوم بی عنایت

       رندان تشنه لب را آبی نمی‌دهد کس

                                 گویی ولی شناسان رفتند از این ولایت

                                                    در زلف چون کمندش ای دل مپیچ کان جا

                                                                                سرها بریده بینی بی جرم و بی جنایت

  چشمت به غمزه ما را خون خورد و می‌پسندی

                                           جانا روا نباشد خون ریز را حمایت

                                                      در این شب سیاهم گم گشت راه مقصود

                                                                                  از گوشه‌ای برون آی ای کوکب هدایت

              از هر طرف که رفتم جز وحشتم نیفزود

                                          زنهار از این بیابان وین راه بی‌نهایت

                                                                 ای آفتاب خوبان می‌جوشد اندرونم

                                                                                      یک ساعتم بگنجان در سایه عنایت

                این راه را نهایت صورت کجا توان بست

                                    کش صد هزار منزل بیش است در بدایت

                                                                   هر چند بردی آبم روی از درت نتابم

                                                                                  جور از حبیب خوشتر کز مدعی رعایت

                  عشقت رسد به فریاد ار خود به سان حافظ

                                                         قرآن ز بر بخوانی در چارده روایت


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ دوشنبه بیست و چهارم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری
M42- رفته بودم سر حوض

تا ببینم شاید ، عکس تنهایی خود را در آب ،

آب در حوض نبود .

ماهیان می گفتند:

هیچ تقصیر درختان نیست.

ظهر دم کرده تابستان بود ،

پسر روشن آب ، لب پاشویه نشست

و عقاب خورشید ، آمد او را به هوا برد که برد.

به درک راه نبردیم به اکسیژن آب.

برق از پولک ما رفت که رفت.

ولی آن نور درشت ،

عکس آن میخک قرمز در آب

که اگر باد می آمد دل او ، پشت چین های تغافل می زد،

چشم ما بود.

روزنی بود به اقرار بهشت.

تو اگر در تپش باغ خدا را دیدی ، همت کن

و بگو ماهی ها ، حوضشان بی آب است.

باد می رفت به سر وقت چنار.

من به سر وقت خدا می رفتم. 


برچسب‌ها: سهراب سپهري, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ دوشنبه بیست و چهارم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری

پردگیانِ باغ

از پسِ معجر

عابرِ خسته را

به آستینِ سبز

بوسه‌یی می‌فرستند.

 

 بر گُرده‌ی باد

گَرده‌ی بویی دیگر است.

 

درختِ تناور

             امسال

چه میوه خواهد داد

تا پرندگان را

به قفس

نیاز

نماند؟


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ دوشنبه بیست و چهارم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری

1555- ای غایب از نظر به خدا می‌سپارمت

                                جانم بسوختی و به دل دوست دارمت

                                                               تا دامن کفن نکشم زیر پای خاک

                                                                                       باور مکن که دست ز دامن بدارمت

             محراب ابرویت بنما تا سحرگهی

                                        دست دعا برآرم و در گردن آرمت

                                                              گر بایدم شدن سوی هاروت بابلی

                                                                                         صد گونه جادویی بکنم تا بیارمت

 خواهم که پیش میرمت ای بی‌وفا طبیب

                                           بیمار بازپرس که در انتظارمت

                                                              صد جوی آب بسته‌ام از دیده بر کنار

                                                                                       بر بوی تخم مهر که در دل بکارمت

  خونم بریخت و از غم عشقم خلاص داد

                                           منت پذیر غمزه خنجر گذارمت

                                                               می‌گریم و مرادم از این سیل اشکبار

                                                                                     تخم محبت است که در دل بکارمت

   بارم ده از کرم سوی خود تا به سوز دل

                                    در پای دم به دم گهر از دیده بارمت

                                                       حافظ شراب و شاهد و رندی نه وضع توست

                                                                                 فی الجمله می‌کنی و فرو می‌گذارمت


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ یکشنبه بیست و سوم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری
M41- قایقی خواهم ساخت،

خواهم انداخت به آب.

دور خواهم شد از این خاک غریب

که در آن هیچ‌کسی نیست که در بیشه عشق

قهرمانان را بیدار کند.

قایق از تور تهی

و دل از آرزوی مروارید،

هم‌چنان خواهم راند.

نه به آبی‌ها دل خواهم بست

نه به دریا-پریانی که سر از خاک به در می‌آرند

و در آن تابش تنهایی ماهی‌گیران

می‌فشانند فسون از سر گیسوهاشان.

هم‌چنان خواهم راند.

هم‌چنان خواهم خواند:

دور باید شد، دور.

مرد آن شهر اساطیر نداشت.

زن آن شهر به سرشاری یک خوشه انگور نبود.

هیچ آیینه تالاری، سرخوشی‌ها را تکرار نکرد.

چاله آبی حتی، مشعلی را ننمود.

دور باید شد، دور.

شب سرودش را خواند،

نوبت پنجره‌هاست.

هم‌چنان خواهم خواند.

هم‌چنان خواهم راند.

پشت دریاها شهری است

که در آن پنجره‌ها رو به تجلی باز است.

بام‌ها جای کبوترهایی است که به فواره هوش بشری می‌نگرند.

دست هر کودک ده ساله شهر، خانه معرفتی است.

مردم شهر به یک چینه چنان می‌نگرند

که به یک شعله، به یک خواب لطیف.

خاک، موسیقی احساس تو را می‌شنود

و صدای پر مرغان اساطیر می‌آید در باد.

پشت دریاها شهری است

که در آن وسعت خورشید به اندازه چشمان سحرخیزان است.

شاعران وارث آب و خرد و روشنی‌اند.

پشت دریاها شهری است!

قایقی باید ساخت. 


برچسب‌ها: سهراب سپهري, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ یکشنبه بیست و سوم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری

ز یاران آنقدر بد د یده ام کز یار می ترسم

به بیکاری چنان خو کرد ه ام کز کار می ترسم

 

شاپویی ها خطرناکند و ترسیدن از آن واجب

ولی با این خطرناکی من از دستار می ترسم

 

نه از مار و نه از کژدم نه زین پیمان شکن مردم

از آن شاهنشه بی دین خل ق آزار می ترسم

 

نمی ترسم نه از مار و نه از شیطان نه از جادو

غم خود را به یک سو هشته از غمخوار می ترسم

 

چو بی اصرار کار از دست مردم بر نمی آید

چه کار آید ز دست من که از اصرار می ترسم

 

فراوان گفتنی ها هست و باید گفتمش اما

چه سازم دور دور دیگرست از دار می ترسم


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ یکشنبه بیست و سوم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری
1554- ای هدهد صبا به سبا می‌فرستمت

                                 بنگر که از کجا به کجا می‌فرستمت

                                                     حیف است طایری چو تو در خاکدان غم

                                                                                       زین جا به آشیان وفا می‌فرستمت

       در راه عشق مرحله قرب و بعد نیست

                                 می‌بینمت عیان و دعا می‌فرستمت

                                                         هر صبح و شام قافله‌ای از دعای خیر

                                                                                   در صحبت شمال و صبا می‌فرستمت

             تا لشکر غمت نکند ملک دل خراب

                                   جان عزیز خود به نوا می‌فرستمت

                                                      ای غایب از نظر که شدی همنشین دل

                                                                                       می‌گویمت دعا و ثنا می‌فرستمت

                       در روی خود تفرج صنع خدای کن

                                                      کآیینهٔ خدای نما می‌فرستمت

تا مطربان ز شوق منت آگهی دهند

قول و غزل به ساز و نوا می‌فرستمت

ساقی بیا که هاتف غیبم به مژده گفت

با درد صبر کن که دوا می‌فرستمت

حافظ سرود مجلس ما ذکر خیر توست

بشتاب هان که اسب و قبا می‌فرستمت


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ شنبه بیست و دوم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری
M40- مانده تا برف زمین آب شود.

مانده تا بسته شود این همه نیلوفر وارونه چتر.

ناتمام است درخت.

زیر برف است تمنای شنا کردن کاغذ در باد

و فروغ تر چشم حشرات

و طلوع سر غوک از افق درک حیات.

مانده تا سینی ما پر شود از صحبت سنبوسه و عید.

در هوایی که نه افزایش یک ساقه طنینی دارد

و نه آواز پری می رسد از روزن منظومه برف

تشنه زمزمه ام.

مانده تا مرغ سرچینه هذیانی اسفند صدا بردارد.

پس چه باید بکنم

من که در لخت ترین موسم بی چهچه سال

تشنه زمزمه ام؟

بهتر آن است که برخیزیم

رنگ را بردارم

روی تنهایی خود نقشه مرغی بکشم. 


برچسب‌ها: سهراب سپهري, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ شنبه بیست و دوم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری

شدم به میکده ساقی مرا نداد شرابی

فغان که چشمه رحمت نزد بر آتشم آبی

 

دل گرفتهٔ من وا نشد ز هیچ بهاری

دهان غنچهٔ من تر نشد ز هیچ سحابی

 

نشستم از سر زلفش ولی به روز سیاهی

گذشتم از بر چشمش ولی به حال خرابی

 

اگر نه با لب و چشمش فتاد کار تو ای دل

پس از برای چه آخر همیشه بی خور و خوابی

 

اگر چه جان به لب آمد ولیکن از لب جانان

نموده‌ایم سوالی، شنیده‌ایم جوابی

 

چنان به روز جزا خسته بودم از شب هجران

که التفات نکردم به هیچ گونه عذابی

 

ز بس که صید حقیرم، ندوختند به تیرم

نبرد نام مرا هیچ کس به هیچ حسابی

 

تمام شهر ندارد گناه کار تر از ما

که غیرت خدمت رندان نکرده‌ایم ثوابی

 

نظر به جانب شاهان نمی‌کنی ز تکبر

مگر که بنده شاهنشه سپهر جنابی

 

ستوده ناصردین شه خدایگان سخن دان

که هر کسی به مدیحش رقم نمود کتابی

 

فروغی از غم دوری ضرورت است صبوری

ولی دریغ که در دل نمانده طاقت و تابی


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ شنبه بیست و دوم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری
1553- یا رب سببی ساز که یارم به سلامت

                                     بازآید و برهاندم از بند ملامت

                                                             خاک ره آن یار سفرکرده بیارید

                                                                                 تا چشم جهان بین کنمش جای اقامت

        فریاد که از شش جهتم راه ببستند

                       آن خال و خط و زلف و رخ و عارض و قامت

                                                       امروز که در دست توام مرحمتی کن

                                                                              فردا که شوم خاک چه سود اشک ندامت

  ای آن که به تقریر و بیان دم زنی از عشق

                                ما با تو نداریم سخن خیر و سلامت

                                                             درویش مکن ناله ز شمشیر احبا

                                                                                     کاین طایفه از کشته ستانند غرامت

       در خرقه زن آتش که خم ابروی ساقی

                                   بر می‌شکند گوشه محراب امامت

                                                         حاشا که من از جور و جفای تو بنالم

                                                                                 بیداد لطیفان همه لطف است و کرامت

                         کوته نکند بحث سر زلف تو حافظ

                                         پیوسته شد این سلسله تا روز قیامت


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ جمعه بیست و یکم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری
M39- به سراغ من اگر می‌آیید،

پشت هیچستانم.

پشت هیچستان جایی است.

پشت هیچستان رگ‌های هوا، پر قاصدهایی است

که خبر می‌آرند، از گل واشده دورترین بوته خاک.

روی شن‌ها هم، نقش‌های سم اسبان سواران ظریفی است که صبح

به سر تپه معراج شقایق رفتند.

پشت هیچستان، چتر خواهش باز است:

تا نسیم عطشی در بن برگی بدود،

زنگ باران به صدا می‌آید.

آدم این‌جا تنهاست

و در این تنهایی، سایه نارونی تا ابدیت جاری است.

به سراغ من اگر می‌آیید،

نرم و آهسته بیایید، مبادا که ترک بردارد

چینی نازک تنهایی من. 


برچسب‌ها: سهراب سپهري, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ جمعه بیست و یکم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری

من اگر رندم و قلّاشم، اگر درویشم

هر چه ام، عاشق رخسار تو کافر کیشم

 

دست کوتاه از آن زلف درازت نکشم

گر زند عقرب جرّاره، هزاران نیشم

 

خواهمت تا که شبی تنگ در آغوش کشم

چه غمم گر خطری صبح درآید پیشم

 

دشت، آراسته از لاله رخان، دوش به دوش

من بیچاره گرفتار خیال خویشم

 

دل ز عشق رخت ای دوست، کجا برگیرم

برود عمر عزیز ار به سر تشویشم

 

من، همان شاطر عشقم که به تو شرط کنم

گر کشم دست ز دامان تو، نادرویشم


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ جمعه بیست و یکم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری
1552- شنیده‌ام سخنی خوش که پیر کنعان گفت

                                فراق یار نه آن می‌کند که بتوان گفت

                                                        حدیث هول قیامت که گفت واعظ شهر

                                                                                     کنایتیست که از روزگار هجران گفت

                   نشان یار سفرکرده از که پرسم باز

                              که هر چه گفت برید صبا پریشان گفت

                                                              فغان که آن مه نامهربان مهرگسل

                                                                               به ترک صحبت یاران خود چه آسان گفت

            من و مقام رضا بعد از این و شکر رقیب

                         که دل به درد تو خو کرد و ترک درمان گفت

                                                            غم کهن به می سالخورده دفع کنید

                                                                         که تخم خوشدلی این است پیر دهقان گفت

                  گره به باد مزن گر چه بر مراد رود

                          که این سخن به مثل باد با سلیمان گفت

                                                            به مهلتی که سپهرت دهد ز راه مرو

                                                                            تو را که گفت که این زال ترک دستان گفت

                مزن ز چون و چرا دم که بنده مقبل

                          قبول کرد به جان هر سخن که جانان گفت

                                                             که گفت حافظ از اندیشه تو آمد باز

                                                                         من این نگفته‌ام آن کس که گفت بهتان گفت


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ پنجشنبه بیستم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری
M38- ماه بالای سر آبادی است ،

اهل آبادی در خواب.

روی این مهتابی ، خشت غربت را می بویم.

باغ همسایه چراغش روشن،

من چراغم خاموش ،

ماه تابیده به بشقاب خیار ، به لب کوزه آب.

غوک ها می خوانند.

مرغ حق هم گاهی.

کوه نزدیک من است : پشت افراها ، سنجدها.

و بیابان پیداست.

سنگ ها پیدا نیست، گلچه ها پیدا نیست.

سایه هایی از دور ، مثل تنهایی آب ، مثل آواز خدا پیداست.

نیمه شب با ید باشد.

دب آکبر آن است : دو وجب بالاتر از بام.

آسمان آبی نیست ، روز آبی بود.

یاد من باشد فردا ، بروم باغ حسن گوجه و قیسی بخرم.

یاد من باشد فردا لب سلخ ، طرحی از بزها بردارم،

طرحی از جاروها ، سایه هاشان در آب.

یاد من باشد ، هر چه پروانه که می افتد در آب ، زود از آب در آرم.

یاد من باشد کاری نکنم ، که به قانون زمین بر بخورد .

یاد من باشد فردا لب جوی ، حوله ام را هم با چوبه بشویم.

یاد من باشد تنها هستم.

ماه بالای سر تنهایی است. 


برچسب‌ها: سهراب سپهري, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ پنجشنبه بیستم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری

خیز و رو آور بمعراج یقین

بی براق و رفرف و روح الامین

 

نیستی معراج مردان خداست

نیست معراج حقیقت غیر از این

 

سرنوشت عاشقان یکسر بلاست

عشق شد با درد و با محنت قرین

 

در حقیقت جمع آب و آتش است

لاف عشق و آگهی از کفر و دین

 

دست زن بر دامن دیوانگی

دور کن از خویش عقل دوربین

 

دیده‌ی خودبین خدابین کی شود

گفتمت رمزی برو خود را مبین

 

دل در آن چاه زنخدان پا نهاد

شد فلاطون محبت، خم نشین

 

عاشق آن باشد که نشناسد زهم

جنگ و صلح و لطف و قهر و مهر و کین

 

بی تو باشد عاشقان را صبح و شام

ناله‌ی جانسوز و آه آتشین

 

گفتگوی عاشق از علم است و ظن

های و هوی عارف از عین الیقین

 

چنگ زن در حلقه‌ی زلف بتان

تا بیابی معنی حبل المتین

 

غافلی غافل که صیاد اجل

با کمان کین بود اندر کمین

 

سر نگون شد تا ابد لات و منات

چون برآمد دست حق از آستین

 

هر زمانی وحدت ابراهیم وار

می سراید «لا احب الافلین»


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ پنجشنبه بیستم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری
1551- ساقی بیار باده که ماه صیام رفت

                             درده قدح که موسم ناموس و نام رفت

                                                              وقت عزیز رفت بیا تا قضا کنیم

                                                                               عمری که بی حضور صراحی و جام رفت

   مستم کن آن چنان که ندانم ز بیخودی

                                     در عرصه خیال که آمد کدام رفت

                                                       بر بوی آن که جرعه جامت به ما رسد

                                                                               در مصطبه دعای تو هر صبح و شام رفت

   دل را که مرده بود حیاتی به جان رسید

                            تا بویی از نسیم می‌اش در مشام رفت

                                                            زاهد غرور داشت سلامت نبرد راه

                                                                                           رند از ره نیاز به دارالسلام رفت

          نقد دلی که بود مرا صرف باده شد

                                    قلب سیاه بود از آن در حرام رفت

                                                    در تاب توبه چند توان سوخت همچو عود

                                                                               می ده که عمر در سر سودای خام رفت

                        دیگر مکن نصیحت حافظ که ره نیافت

                                               گمگشته‌ای که باده نابش به کام رفت


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ چهارشنبه نوزدهم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری

M37- خانه دوست کجاست؟ در فلق بود که پرسید سوار.

آسمان مکثی کرد.

رهگذر شاخه نوری که به لب داشت به تاریکی شن‌ها بخشید

و به انگشت نشان داد سپیداری و گفت:

نرسیده به درخت،

کوچه باغی است که از خواب خدا سبزتر است

و در آن عشق به اندازه پرهای صداقت آبی است

می‌روی تا ته آن کوچه که از پشت بلوغ، سر به در می‌آرد،

پس به سمت گل تنهایی می‌پیچی،

دو قدم مانده به گل،

پای فواره جاوید اساطیر زمین می‌مانی

و تو را ترسی شفاف فرا می‌گیرد.

در صمیمیت سیال فضا، خش‌خشی می‌شنوی:

کودکی می‌بینی

رفته از کاج بلندی بالا، جوجه بردارد از لانه نور

و از او می‌پرسی

خانه دوست کجاست. 


برچسب‌ها: سهراب سپهري, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ چهارشنبه نوزدهم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری

رقص کهکشان دیدم در حوالی ماهت    

سر به سجده آتش را در قیام درگاهت

 

بنده وار درگاهت عاشق خراباتی    

تا بنوشد او ساغر از کرامت شاهت

 

طعنه می زند مریم بر صلیب لامذهب    

چون مسیح ما دارد سجده بر سر راهت

 

جان به وعده می داری منتظر که برگردی    

ناشکیب جان بودم انتظار جانکاهت

 

نیزۀ دعا دارم طعنه حسودان را      

می پرم سپند آسا در هجوم بدخواهت


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ چهارشنبه نوزدهم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری
1550- آن ترک پری چهره که دوش از بر ما رفت

                                    آیا چه خطا دید که از راه خطا رفت

                                                         تا رفت مرا از نظر آن چشم جهان بین

                                                                            کس واقف ما نیست که از دیده چه‌ها رفت

               بر شمع نرفت از گذر آتش دل دوش

                                  آن دود که از سوز جگر بر سر ما رفت

                                                        دور از رخ تو دم به دم از گوشه چشمم

                                                                                  سیلاب سرشک آمد و طوفان بلا رفت

                    از پای فتادیم چو آمد غم هجران

                                      در درد بمردیم چو از دست دوا رفت

                                                           دل گفت وصالش به دعا باز توان یافت

                                                                              عمریست که عمرم همه در کار دعا رفت

        احرام چه بندیم چو آن قبله نه این جاست

                             در سعی چه کوشیم چو از مروه صفا رفت

                                                       دی گفت طبیب از سر حسرت چو مرا دید

                                                                                      هیهات که رنج تو ز قانون شفا رفت

                       ای دوست به پرسیدن حافظ قدمی نه

                                                     زان پیش که گویند که از دار فنا رفت


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ سه شنبه هجدهم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری
M36- گوش کن ، دورترین مرغ جهان می خواند.

شب سلیس است، و یکدست ، و باز.

شمعدانی ها

و صدادارترین شاخه فصل ، ماه را می شنوند.

پلکان جلو ساختمان ،

در فانوس به دست

و در اسراف نسیم ،

گوش کن ، جاده صدا می زند از دور قدم های ترا.

چشم تو زینت تاریکی نیست.

پلک ها را بتکان ، کفش به پا کن ، و بیا.

و بیا تا جایی ، که پر ماه به انگشت تو هشدار دهد

و زمان روی کلوخی بنشیند با تو

و مزامیر شب اندام ترا، مثل یک قطعه آواز به خود جذب کنند.

پارسایی است در آنجا که ترا خواهد گفت :

بهترین چیز رسیدن به نگاهی است که از حادثه عشق تر است. 


برچسب‌ها: سهراب سپهري, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ سه شنبه هجدهم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری

وقت ما خوش شد که ما ملک گدائی یافتیم

تاج و تخت خسروی از بینوائی یافتیم

 

این سعادت بین که چون گنج قناعت شد پدید

خاتم ملک سلیمان در گدائی یافتیم

 

سر به زیر پا درآوردیم تا سرور شدیم

پیروی کردیم از آن پس بینوائی یافتیم

 

نقد گنج او بسی در کنج دل ما دیده ایم

دولت جاوید و گنج پادشاهی یافتیم

 

از سر همت قدم بر هستی خود تا زدیم

چون ز خود بیگانه گشتیم آشنائی یافتیم

 

چون همایان جیفه پیش کرکسان انداختیم

لاجرم بر کرکسان اکنون همائی یافتیم

 

نعمت الله راز خود با رازداران بازگو

هست ما چون نیست شد هست خدائی یافتیم


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ سه شنبه هجدهم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری
1549- عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه سرشت

                                   که گناه دگران بر تو نخواهند نوشت

                                                         من اگر نیکم و گر بد تو برو خود را باش

                                                                                هر کسی آن درود عاقبت کار که کشت

   همه کس طالب یارند چه هشیار و چه مست

                   همه جا خانه عشق است چه مسجد چه کنشت

                                                             سر تسلیم من و خشت در میکده‌ها

                                                                           مدعی گر نکند فهم سخن گو سر و خشت

              ناامیدم مکن از سابقه لطف ازل

                    تو پس پرده چه دانی که که خوب است و که زشت

                                                               نه من از پرده تقوا به درافتادم و بس

                                                                                    پدرم نیز بهشت ابد از دست بهشت

                       حافظا روز اجل گر به کف آری جامی

                                                   یک سر از کوی خرابات برندت به بهشت


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ دوشنبه هفدهم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری

M35- آسمان، آبی‌تر،

آب آبی‌تر.

من در ایوانم، رعنا سر حوض.

رخت می‌شوید رعنا.

برگ‌ها می‌ریزد.

مادرم صبحی می‌گفت: موسم دلگیری است.

من به او گفتم: زندگانی سیبی است، گاز باید زد با پوست.

زن همسایه در پنجره‌اش، تور می‌بافد، می‌خواند.

من ودا می‌خوانم، گاهی نیز

طرح می‌ریزم سنگی، مرغی، ابری.

آفتابی یکدست.

سارها آمده‌اند.

تازه لادن‌ها پیدا شده‌اند.

من اناری را، می‌کنم دانه، به دل می‌گویم:

خوب بود این مردم، دانه‌های دلشان پیدا بود.

می‌پرد در چشمم آب انار: اشک می‌ریزم.

مادرم می‌خندد.

رعنا هم.


برچسب‌ها: سهراب سپهري, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار نو, از بهترین قطعات معاصر, از شاعران معاصر
نگارش در تاريخ دوشنبه هفدهم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری

ای دست تو آتش زده در خرمن من

تو دست نمی‌گذاری از دامن من

 

این دست نگارین که به سوزن زده‌ای

هرچند حلال نیست در گردن من


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ دوشنبه هفدهم شهریور 1393 توسط وحید نهال پروری
1548- دیدی که یار جز سر جور و ستم نداشت

                                    بشکست عهد وز غم ما هیچ غم نداشت

                                                                یا رب مگیرش ار چه دل چون کبوترم

                                                                                افکند و کشت و عزت صید حرم نداشت

                 بر من جفا ز بخت من آمد وگرنه یار

                                       حاشا که رسم لطف و طریق کرم نداشت

                                                          با این همه هر آن که نه خواری کشید از او

                                                                            هر جا که رفت هیچ کسش محترم نداشت

                    ساقی بیار باده و با محتسب بگو

                                             انکار ما مکن که چنین جام جم نداشت

                                                                      هر راهرو که ره به حریم درش نبرد

                                                                                مسکین برید وادی و ره در حرم نداشت

                        حافظ ببر تو گوی فصاحت که مدعی

                                                     هیچش هنر نبود و خبر نیز هم نداشت


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ

اسلایدر