بهترين و زيباترين اشعار و قطعات فارسی
هر روز يک شعر زيبا The Best Persian Poems
نگارش در تاريخ یکشنبه بیست و سوم خرداد 1389 توسط وحید نهال پروری

 

 نگفتم بجز با خدایی که هست   

  

            از این درد بی انتهایی که هست. 

 

 

سلام

 

خیلی ممنون که به این وبلاگ اومدید . . . 

امسال (خرداد 1389) بعد از روز تولدم، تصمیم گرفتم هر روز یک شعر یا

قطعه خوب را انتخاب و در وبلاگ بگذارم. امیدوارم قبل از رسیدن به خط

آخر بتونم در این وبلاگ به تعداد روزهای باقیمانده شعر نوشته باشم.

درضمن اگه از یک شاعر بطور پیوسته برای مدتی شعر گذاشته میشه

دلیلش اینه که نمی خواهم اشعار تکراری بگذارم و برای این منظور

بایستی از یک روند ثابت پیروی کنم. 

 

 

به مناسبت چهارمين سالگرد تاسيس وبلاگ و آغاز به فعاليت صفحه

فيسبوك، از اين به بعد تصميم گرفتم هر روز علاوه بر شعر روز كه به

ترتيب شماره و نظم قبلي گذاشته ميشه، يك شعر ديگه به عنوان

"شعر شانس روز" از شعراي ديگه بذارم تا وبلاگ از حالت تكرار شاعر

در بيايد. (ممنون از همه تون  - خرداد 93)

 

دوستهای خوبم نظر یادتون نره و

بازم به جزیره خودتون تشریف بیارید.

 

 

امیدوارم همیشه شاد و موفق باشید.

 

وحید

نگارش در تاريخ یکشنبه بیست و سوم خرداد 1389 توسط وحید نهال پروری

 

 حرفام رو ميشنوي، از لابه لاي شعر، اينجوري بهتره

 

                                                                    . . . 

 

 

                           اين بيت آخره اما هميشه شعر، پايان قصه نيست . . .  

نگارش در تاريخ یکشنبه بیست و سوم خرداد 1389 توسط وحید نهال پروری
  "مختصری از شرح زندگانی حضرت لسان الغیب حافظ شیرازی"

خواجه شمس‌الدین محمد شیرازی متخلص به “حافظ”، غزلسرای بزرگ و از خداوندان شعر و ادب پارسی است. وی حدود سال ۷۲۶ هجری قمری در شیراز متولد شد. علوم و فنون را در محفل درس استاران زمان فراگرفت و در علوم ادبی عصر پایه‌ای رفیع یافت. خاصه در علوم فقهی و الهی غور و تأمل بسیار کرد و قرآن را با چهارده روایت مختلف از بر داشت. “گوته” دانشمند بزرگ و شاعر و سخنور مشهور آلمانی دیوان شرقی خود را به نام او و با کسب الهام از افکار وی تدوین کرد. دیوان اشعار او شامل غزلیات، چند قصیده، چند مثنوی، قطعات و رباعیات است. وی به سال ۷۹۲ هجری قمری در شیراز درگذشت. آرامگاه او در حافظیهٔ شیراز زیارتگاه صاحبنظران و عاشقان شعر و ادب پارسی است     

 

حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به “خیام” فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتابهایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله رساله فی شرح ما اشکل من مصادرات کتاب اقلیدس، رساله فی الاحتیال لمعرفه مقداری الذهب و الفضه فی جسم مرکب منهما، و لوازم الامکنه را می‌توان نام برد. وی به سال ۵۲۶ هجری قمری درگذشت. رباعیات او شهرت جهانی دارد.

 

مشرف الدین مصلح بن عبدالله شیرازی شاعر و نویسندهٔ بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. تخلص او “سعدی” است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. وی احتمالاً بین سالهای ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده است. در جوانی به مدرسهٔ نظامیهٔ بغداد رفت و به تحصیل ادب و تفسیر و فقه و کلام و حکمت پرداخت. سپس به شام و مراکش و حبشه و حجاز سفر کرد و پس از بازگشت به شیراز، به تألیف شاهکارهای خود دست یازید. وی در سال ۶۵۵ سعدی‌نامه یا بوستان را به نظم درآورد و در سال بعد (۶۵۶) گلستان را تألیف کرد. علاوه بر اینها قصاید، غزلیات، قطعات، ترجیع بند، رباعیات و مقالات و قصاید عربی نیز دارد که همه را در کلیات وی جمع کرده‌اند. وی بین سالهای ۶۹۰ تا ۶۹۴ هجری در شیراز درگذشت و در همانجا به خاک سپرده شد.

 

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.   

 

حکیم ابوالقاسم فردوسی توسی ، سخن‌سرای نامی ایران و سرایندهٔ شاهنامه حماسهٔ ملی ایرانیان. او را بزرگ‌ترین سرایندهٔ پارسی‌گو دانسته‌اند. نام و آوازه فردوسی در همه جای جهان شناخته شده و ستوده شده است. شاهنامهٔ فردوسی به بسیاری از زبان‌های زنده جهان برگردانده شده است. در ایران روز ۲۵ اردیبهشت به نام روز بزرگداشت فردوسی نامگذاری شده است.



حکیم ابومحمد الیاس بن یوسف بن زکی ابن مؤید نظامی شاعر معروف ایرانی در قرن ششم هجری قمری است. وی بین سالهای ۵۳۰ تا ۵۴۰ هجری قمری در شهر گنجه واقع در جمهوری آذربایجان کنونی متولد شد اما اصلیت عراقی داشته است. وی از فنون حکمت و علوم عقلی و نقلی و طب و ریاضی و موسیقی بهره‌ای کامل داشته و از علمای فلسفه و حکمت به شمار می‌آمده است. مهمترین اثر وی”پنج گنج” یا “خمسه” است. دیوان اشعار او مشتمل بر قصاید، غزلیات، قطعات و رباعیات است. وی بین سالهای ۵۹۹ تا ۶۰۲ هجری قمری وفات یافت.

 

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینه عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخوردار بوده‌است.

 

"مختصری از شرح زندگانی استاد محمدحسین شهریار"

سید محمدحسین بهجت تبریزی متخلص به شهریار، شاعر پارسی‌گوی آذری‌زبان، در سال ۱۲۸۵ هجری شمسی در روستای خشکناب در بخش قره‌چمن آذربایجان متولد شد. او تحصیلات خود را در مدرسهٔ متحده و فیوضات و متوسطهٔ تبریز و دارالفنون تهران گذراند و وارد دانشکدهٔ طب شد. سرگذشت عشق آتشین و ناکام او که به ترک تحصیل وی از رشتهٔ پزشکی در سال آخر منجر شد، مسیر زندگی او را عوض کرد و تحولات درونی او را به اوج معنوی ویژه‌ای کشانید و به اشعارش شور و حالی دیگر بخشید. وی سرانجام پس از هشتاد و سه سال زندگی شاعرانهٔ پربار در ۲۷ شهریور ماه ۱۳۶۷ هجری شمسی درگذشت و بنا به وصیت خود در مقبرة الشعرای تبریز به خاک سپرده شد.

                                                                      (مرجع : وبلاگ شعر و شعرا)


برچسب‌ها: حافظ سعدی خیام مولوی فردوسی نظامی عطار مولانا , اسعد گرگانی اقبال بیدل, رهی معیری پروین, وحشی بافقی هاتف بهار صائب, شیخ بهایی رودکی خاقانی جامی
ادامه مطلب...
نگارش در تاريخ دوشنبه ششم مرداد 1393 توسط وحید نهال پروری

من طربم طرب منم زهره زند نوای من

عشق ميان عاشقان شيوه کند برای من

 

عشق چو مست و خوش شود بيخود و کش مکش شود

فاش کند چو بیدلان بر همگان هوای من

 

ناز مرا به جان کشد بر رخ من نشان کشد

چرخ فلک حسد برد ز آنچ کند به جای من

 

من سر خود گرفته ام من ز وجود رفته ام

ذره به ذره می زند دبدبه فنای من

 

آه که روز دیر شد آهوی لطف شير شد

دلبر و یار سير شد از سخن و دعای من

 

یار برفت و ماند دل شب همه شب در آب و گل

تلخ و خمار می طپم تا به صبوح وای من

 

تا که صبوح دم زند شمس فلک علم زند

باز چو سرو تر شود پشت خم دوتای من

 

باز شود دکان گل ناز کنند جزو و کل

نای عراق با دهل شرح دهد ثنای من

 

ساقی جان خوبرو باده دهد سبو سبو

تا سر و پای گم کند زاهد مرتضای من

 

بهر خدای ساقيا آن قدح شگرف را

بر کف پير من بنه از جهت رضای من

 

گفت که باده دادمش در دل و جهان نهادمش

بال و پری گشادمش از صفت صفای من

 

پير کنون ز دست شد سخت خراب و مست شد

نيست در آن صفت که او گوید نکته های من

 

ساقی آدمی کشم گر بکشد مرا خوشم

راح بود عطای او روح بود سخای من

 

باده تویی سبو منم آب تویی و جو منم

مست ميان کو منم ساقی من سقای من

 

از کف خویش جسته ام در تک خم نشسته ام

تا همگی خدا بود حاکم و کدخدای من

 

شمس حقی که نور او از تبریز تيغ زد

غرقه نور او شد این شعشعه ضيای من


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ دوشنبه ششم مرداد 1393 توسط وحید نهال پروری
۱۵۰۶- رونق عهد شباب است دگر بستان را

                                 می‌رسد مژده گل بلبل خوش الحان را

                                                         ای صبا گر به جوانان چمن بازرسی

                                                                                    خدمت ما برسان سرو و گل و ریحان را

          گر چنین جلوه کند مغبچه باده فروش

                                        خاکروب در میخانه کنم مژگان را

                                                     ای که بر مه کشی از عنبر سارا چوگان

                                                                                      مضطرب حال مگردان من سرگردان را

     ترسم این قوم که بر دردکشان می‌خندند

                                        در سر کار خرابات کنند ایمان را

                                                        یار مردان خدا باش که در کشتی نوح

                                                                                   هست خاکی که به آبی نخرد طوفان را

             برو از خانه گردون به در و نان مطلب

                              کان سیه کاسه در آخر بکشد مهمان را

                                                      هر که را خوابگه آخر مشتی خاک است

                                                                                 گو چه حاجت که به افلاک کشی ایوان را

          ماه کنعانی من مسند مصر آن تو شد

                                 وقت آن است که بدرود کنی زندان را

                                                حافظا می خور و رندی کن و خوش باش ولی

                                                                                           دام تزویر مکن چون دگران قرآن را


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ یکشنبه پنجم مرداد 1393 توسط وحید نهال پروری

 ای یار من ای یار من ای یار بیزنهار من

ای دلبر و دلدار من ای محرم و غمخوار من

 

ای در زمين ما را قمر ای نيم شب ما را سحر

ای در خطر ما را سپر ای ابر شکربار من

 

خوش می روی در جان من خوش می کنی درمان من

ای دین و ای ایمان من ای بحر گوهردار من

 

ای شب روان را مشعله ای بیدلان را سلسله

ای قبله هر قافله ای قافله سالار من

 

هم رهزنی هم ره بری هم ماهی و هم مشتری

هم این سری هم آن سری هم گنج و استظهار من

 

چون یوسف پيغامبری آیی که خواهم مشتری

تا آتشی اندرزنی در مصر و در بازار من

 

هم موسيی بر طور من عيسی هر رنجور من

هم نور نور نور من هم احمد مختار من

 

هم مونس زندان من هم دولت خندان من

والله که صد چندان من بگذشته از بسيار من

 

گویی مرا برجه بگو گویم چه گویم پيش تو

گویی بيا حجت مجو ای بنده طرار من

 

گویم که گنجی شایگان گوید بلی نی رایگان

جان خواهم وانگه چه جان گویم سبک کن بار من

 

گر گنج خواهی سر بنه ور عشق خواهی جان بده

در صف درآ واپس مجه ای حيدر کرار من


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ یکشنبه پنجم مرداد 1393 توسط وحید نهال پروری

۱۵۰۵- به ملازمان سلطان که رساند این دعا را

                                                           که به شکر پادشاهی ز نظر مران گدا را

            ز رقیب دیوسیرت به خدای خود پناهم

                                                             مگر آن شهاب ثاقب مددی دهد خدا را

             مژه سیاهت ار کرد به خون ما اشارت

                                                                 ز فریب او بیندیش و غلط مکن نگارا

               دل عالمی بسوزی چو عذار برفروزی

                                                        تو از این چه سود داری که نمی‌کنی مدارا

    همه شب در این امیدم که نسیم صبحگاهی

                                                                        به پیام آشنایان بنوازد آشنا را

      چه قیامت است جانا که به عاشقان نمودی

                                                                دل و جان فدای رویت بنما عذار ما را

       به خدا که جرعه‌ای ده تو به حافظ سحرخیز

                                                              که دعای صبحگاهی اثری کند شما را


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ شنبه چهارم مرداد 1393 توسط وحید نهال پروری
چند سوزیم من و شمع شبستان همه شب

چند سازیم چنین بی سر و سامان همه شب

 

تا به شب بر سر بازار معلق همه روز

تا دم صبح سرافکنده و گریان همه شب

 

سوختم ز آتش هجران و دلم بریان شد

ور نسازم چکنم با دل بریان همه شب

 

رشتهٔ جان من سوخته بگسیخته باد

گر ز عشق سر زلفت ندهم جان همه شب

 

هر شبی کز خم گیسوی توام یاد آید

در خیالم گذرد خواب پریشان همه شب

 

تا تودر چشم منی از نظرم دور نشد

ذره‌ئی چشمه خورشید درخشان همه شب

 

خبرت هست که در بادیهٔ هجر تو نیست

تکیه گاهم بجز از خار مغیلان همه شب

 

بخیال رخ و زلف تو بود تا دم صبح

بستر خواب من از لاله و ریحان همه شب

 

در هوای گل روی تو بود خواجو را

همنفس بلبل شب خیز خوش الحان همه شب


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ شنبه چهارم مرداد 1393 توسط وحید نهال پروری
۱۵۰۴- دل می‌رود ز دستم صاحب دلان خدا را

                                   دردا که راز پنهان خواهد شد آشکارا

                                                          کشتی شکستگانیم ای باد شرطه برخیز

                                                                                             باشد که بازبینیم دیدار آشنا را

      ده روزه مهر گردون افسانه است و افسون

                                  نیکی به جای یاران فرصت شمار یارا

                                                           در حلقه گل و مل خوش خواند دوش بلبل

                                                                                           هات الصبوح هبوا یا ایها السکارا

                 ای صاحب کرامت شکرانه سلامت

                                      روزی تفقدی کن درویش بی‌نوا را

                                                          آسایش دو گیتی تفسیر این دو حرف است

                                                                                         با دوستان مروت با دشمنان مدارا

                 در کوی نیک نامی ما را گذر ندادند

                                     گر تو نمی‌پسندی تغییر کن قضا را

                                                            آن تلخ وش که صوفی ام الخبائثش خواند

                                                                                         اشهی لنا و احلی من قبله العذارا

       هنگام تنگدستی در عیش کوش و مستی

                                 کاین کیمیای هستی قارون کند گدا را

                                                        سرکش مشو که چون شمع از غیرتت بسوزد

                                                                                   دلبر که در کف او موم است سنگ خارا

                     آیینه سکندر جام می است بنگر

                                        تا بر تو عرضه دارد احوال ملک دارا

                                                                      خوبان پارسی گو بخشندگان عمرند

                                                                                          ساقی بده بشارت رندان پارسا را

                       حافظ به خود نپوشید این خرقه می آلود

                                                               ای شیخ پاکدامن معذور دار ما را


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ جمعه سوم مرداد 1393 توسط وحید نهال پروری
هر نفس آواز عشق میرسد از چپ و راست

ما به فلک میرویم عزم تماشا که راست

 

ما به فلک بوده ایم یار ملک بوده ایم

باز همان جا رویم جمله که آن شهر ماست

 

خود ز فلک برتریم وز ملک افزونتریم

زین دو چرا نگذریم منزل ما کبریاست

 

گوهر پاک از کجا عالم خاک از کجا

بر چه فرود آمدیت بار کنيد این چه جاست

 

بخت جوان یار ما دادن جان کار ما

قافله سالار ما فخر جهان مصطفاست

 

از مه او مه شکافت دیدن او برنتافت

ماه چنان بخت یافت او که کمينه گداست

 

بوی خوش این نسيم از شکن زلف اوست

شعشعه این خيال زان رخ چون والضحاست

 

در دل ما درنگر هر دم شق قمر

کز نظر آن نظر چشم تو آن سو چراست

 

خلق چو مرغابيان زاده ز دریای جان

کی کند این جا مقام مرغ کز آن بحر خاست

 

بلک به دریا دریم جمله در او حاضریم

ور نه ز دریای دل موج پياپی چراست

 

آمد موج الست کشتی قالب ببست

باز چو کشتی شکست نوبت وصل و لقاست


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ جمعه سوم مرداد 1393 توسط وحید نهال پروری
۱۵۰۳- صبا به لطف بگو آن غزال رعنا را

                               که سر به کوه و بیابان تو داده‌ای ما را

                                                             شکرفروش که عمرش دراز باد چرا

                                                                                              تفقدی نکند طوطی شکرخا را

    غرور حسنت اجازت مگر نداد ای گل

                                که پرسشی نکنی عندلیب شیدا را

                                                        به خلق و لطف توان کرد صید اهل نظر

                                                                                               به بند و دام نگیرند مرغ دانا را

ندانم از چه سبب رنگ آشنایی نیست

                               سهی قدان سیه چشم ماه سیما را

                                                             چو با حبیب نشینی و باده پیمایی

                                                                                                    به یاد دار محبان بادپیما را

جز این قدر نتوان گفت در جمال تو عیب

                                که وضع مهر و وفا نیست روی زیبا را

                                                            در آسمان نه عجب گر به گفته حافظ

                                                                                         سرود زهره به رقص آورد مسیحا را


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ پنجشنبه دوم مرداد 1393 توسط وحید نهال پروری

 این کيست این این کيست این این یوسف ثانی است این

خضر است و الياس این مگر یا آب حيوانی است این

 

این باغ روحانی است این یا بزم یزدانی است این

سرمه سپاهانی است این یا نور سبحانی است این

 

آن جان جان افزاست این یا جنت المأواست این

ساقی خوب ماست این یا باده جانی است این

 

تنگ شکر را ماند این سودای سر را ماند این

آن سيمبر را ماند این شادی و آسانی است این

 

امروز مستيم ای پدر توبه شکستيم ای پدر

از قحط رستيم ای پدر امسال ارزانی است این

 

ای مطرب داووددم آتش بزن در رخت غم

بردار بانگ زیر و بم کاین وقت سرخوانی است این

 

مست و پریشان توام موقوف فرمان توام

اسحاق قربان توام این عيد قربانی است این

 

رستيم از خوف و رجا عشق از کجا شرم از کجا

ای خاک بر شرم و حيا هنگام پيشانی است این

 

گلهای سرخ و زرد بين آشوب و بردابرد بين

در قعر دریا گرد بين موسی عمرانی است این

 

هر جسم را جان می کند جان را خدادان می کند

داور سليمان می کند یا حکم دیوانی است این

 

ای عشق قلماشيت گو از عيش و خوش باشيت گو

کس می نداند حرف تو گویی که سریانی است این

 

خورشيد رخشان می رسد مست و خرامان می رسد

با گوی و چوگان می رسد سلطان ميدانی است این

 

هر جا یکی گویی بود در حکم چوگان می دود

چون گوی شو بی دست و پا هنگام وحدانی است این

 

گویی شوی بی دست و پا چوگان او پایت شود

در پيش سلطان می دوی کاین سير ربانی است این

 

آن آب بازآمد به جو بر سنگ زن اکنون سبو

سجده کن و چيزی مگو کاین بزم سلطانی است این


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ پنجشنبه دوم مرداد 1393 توسط وحید نهال پروری
۱۵۰۲- اگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل ما را

                                                            به خال هندویش بخشم سمرقند و بخارا را

 بده ساقی می باقی که در جنت نخواهی یافت

                                                                       کنار آب رکن آباد و گلگشت مصلا را

     فغان کاین لولیان شوخ شیرین کار شهرآشوب

                                                            چنان بردند صبر از دل که ترکان خوان یغما را

       ز عشق ناتمام ما جمال یار مستغنی است

                                                        به آب و رنگ و خال و خط چه حاجت روی زیبا را

من از آن حسن روزافزون که یوسف داشت دانستم

                                                               که عشق از پرده عصمت برون آرد زلیخا را

              اگر دشنام فرمایی و گر نفرین دعا گویم

                                                                     جواب تلخ می‌زیبد لب لعل شکرخا را

    نصیحت گوش کن جانا که از جان دوست‌تر دارند

                                                                             جوانان سعادتمند پند پیر دانا را

           حدیث از مطرب و می گو و راز دهر کمتر جو

                                                       که کس نگشود و نگشاید به حکمت این معما را

      غزل گفتی و در سفتی بیا و خوش بخوان حافظ

                                                                      که بر نظم تو افشاند فلک عقد ثریا را


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ چهارشنبه یکم مرداد 1393 توسط وحید نهال پروری

مرده بدم زنده شدم گریه بدم خنده شدم

دولت عشق آمد و من دولت پاینده شدم

 

دیده سير است مرا جان دلير است مرا

زهره شير است مرا زهره تابنده شدم

 

گفت که دیوانه نه ای لایق این خانه نه ای

رفتم دیوانه شدم سلسله بندنده شدم

 

گفت که سرمست نه ای رو که از این دست نه ای

رفتم و سرمست شدم وز طرب آکنده شدم

 

گفت که تو کشته نه ای در طرب آغشته نه ای

پيش رخ زنده کنش کشته و افکنده شدم

 

گفت که تو زیرککی مست خيالی و شکی

گول شدم هول شدم وز همه برکنده شدم

 

گفت که تو شمع شدی قبله این جمع شدی

جمع نيم شمع نيم دود پراکنده شدم

 

گفت که شيخی و سری پيش رو و راهبری

شيخ نيم پيش نيم امر تو را بنده شدم

 

گفت که با بال و پری من پر و بالت ندهم

در هوس بال و پرش بی پر و پرکنده شدم

 

گفت مرا دولت نو راه مرو رنجه مشو

زانک من از لطف و کرم سوی تو آینده شدم

 

گفت مرا عشق کهن از بر ما نقل مکن

گفتم آری نکنم ساکن و باشنده شدم

 

چشمه خورشيد تویی سایه گه بيد منم

چونک زدی بر سر من پست و گدازنده شدم

 

تابش جان یافت دلم وا شد و بشکافت دلم

اطلس نو بافت دلم دشمن این ژنده شدم

 

صورت جان وقت سحر لاف همی زد ز بطر

بنده و خربنده بدم شاه و خداونده شدم

 

شکر کند کاغذ تو از شکر بی حد تو

کآمد او در بر من با وی ماننده شدم

 

شکر کند خاک دژم از فلک و چرخ به خم

کز نظر وگردش او نورپذیرنده شدم

 

شکر کند چرخ فلک از ملک و ملک و ملک

کز کرم و بخشش او روشن بخشنده شدم

 

شکر کند عارف حق کز همه بردیم سبق

بر زبر هفت طبق اختر رخشنده شدم

 

زهره بدم ماه شدم چرخ دو صد تاه شدم

یوسف بودم ز کنون یوسف زاینده شدم

 

از توام ای شهره قمر در من و در خود بنگر

کز اثر خنده تو گلشن خندنده شدم

 

باش چو شطرنج روان خامش و خود جمله زبان

کز رخ آن شاه جهان فرخ و فرخنده شدم


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ چهارشنبه یکم مرداد 1393 توسط وحید نهال پروری
۱۵۰۱- صلاح کار کجا و من خراب کجا

                            ببین تفاوت ره کز کجاست تا به کجا

                                                         دلم ز صومعه بگرفت و خرقه سالوس

                                                                                        کجاست دیر مغان و شراب ناب کجا

چه نسبت است به رندی صلاح و تقوا را

                                    سماع وعظ کجا نغمه رباب کجا

                                                           ز روی دوست دل دشمنان چه دریابد

                                                                                             چراغ مرده کجا شمع آفتاب کجا

چو کحل بینش ما خاک آستان شماست

                                     کجا رویم بفرما از این جناب کجا

                                                      مبین به سیب زنخدان که چاه در راه است

                                                                                    کجا همی‌روی ای دل بدین شتاب کجا

     بشد که یاد خوشش باد روزگار وصال

                            خود آن کرشمه کجا رفت و آن عتاب کجا

                                                         قرار و خواب ز حافظ طمع مدار ای دوست

                                                                                    قرار چیست صبوری کدام و خواب کجا


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ سه شنبه سی و یکم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری

چه شد که بار دگر یاد آشنا کردی

چه شد که شیوه بیگانگی رها کردی

 

به قهر رفتن و جور و جفا شعار تو بود

چه شد که بر سر مهر آمدی وفا کردی

 

منم که جورو جفا دیدم و وفا کردم

توئی که مهر و وفا دیدی و جفا کردی

 

بیا که با همه نامهربانیت ای ماه

خوش آمدی و گل آوردی و صفا کردی

 

بیا که چشم تو تا شرم و ناز دارد کس

نپرسد از تو که این ماجرا چرا کردی

 

منت به یک نگه آهوانه می بخشم

هر آنچه ای ختنی خط من خطا کردی

 

اگر چه کار جهان بر مراد ما نشود

بیا که کار جهان بر مراد ما کردی

 

هزار درد فرستادیم به جان لیکن

چو آمدی همه آن دردها دوا کردی

 

کلید گنج غزلهای شهریار توئی

بیا که پادشه ملک دل گدا کردی


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ سه شنبه سی و یکم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری

۱۵۰۰- الا یا ایها الساقی ادر کاسا و ناولها

                                 که عشق آسان نمود اول ولی افتاد مشکل‌ها

                                                              به بوی نافه‌ای کاخر صبا زان طره بگشاید

                                                                           ز تاب جعد مشکینش چه خون افتاد در دل‌ها

مرا در منزل جانان چه امن عیش چون هر دم

                                          جرس فریاد می‌دارد که بربندید محمل‌ها

                                                          به می سجاده رنگین کن گرت پیر مغان گوید

                                                                             که سالک بی‌خبر نبود ز راه و رسم منزل‌ها

 شب تاریک و بیم موج و گردابی چنین هایل

                                              کجا دانند حال ما سبکباران ساحل‌ها

                                                          همه کارم ز خود کامی به بدنامی کشید آخر

                                                                            نهان کی ماند آن رازی کز او سازند محفل‌ها

           حضوری گر همی‌خواهی از او غایب مشو حافظ

                                                   متی ما تلق من تهوی دع الدنیا و اهملها


برچسب‌ها: حافظ, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ دوشنبه سی ام تیر 1393 توسط وحید نهال پروری

یک خانه پر ز مستان مستان نو رسيدند

دیوانگان بندی زنجيرها دریدند

 

بس احتياط کردیم تا نشنوند ایشان

گویی قضا دهل زد بانگ دهل شنيدند

 

جان های جمله مستان دلهای دل پرستان

ناگه قفس شکستند چون مرغ برپریدند

 

مستان سبو شکستند بر خنب ها نشستند

یا رب چه باده خوردند یا رب چه مل چشيدند

 

من دی ز ره رسيدم قومی چنين بدیدم

من خویش را کشيدم ایشان مرا کشيدند

 

آن را که جان گزیند بر آسمان نشيند

او را دگر کی بيند جز دیده ها که دیدند

 

یک ساقيی عيان شد آشوب آسمان شد

می تلخ از آن زمان شد خيکش از آن دریدند


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ دوشنبه سی ام تیر 1393 توسط وحید نهال پروری
۱۴۹۹- باز از نوای دلبری سازی دگرگون می‌زنی

                                                              دیر است تا در پرده‌ای از پرده بیرون می‌زنی

              تا مهره وامالیده‌ای کژ باختن بگزیده‌ای

                                                         نقشی که در کف دیده‌ای نه کم نه افزون می‌زنی

            آه از دل پر خون من زین درد روز افزون من

                                                                 هر شب برای خون من رای شبیخون می‌زنی

     خاقانی از چشم و زبان شد پیش تو گوهرفشان

                                                                   تو عمر او را هر زمان کیسه به صابون می‌زنی


برچسب‌ها: خاقاني, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ یکشنبه بیست و نهم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری

اندک اندک جمع مستان می رسند

اندک اندک می پرستان می رسند

 

دلنوازان نازنازان در ره اند

گلعذاران از گلستان می رسند

 

اندک اندک زین جهان هست و نيست

نيستان رفتند و هستان می رسند

 

جمله دامن های پرزر همچو کان

از برای تنگدستان می رسند

 

لاغران خسته از مرعای عشق

فربهان و تندرستان می رسند

 

جان پاکان چون شعاع آفتاب

از چنان بالا به پستان می رسند

 

خرم آن باغی که بهر مریمان

ميوه های نو زمستان می رسند

 

اصلشان لطفست و هم واگشت لطف

هم ز بستان سوی بستان می رسند


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ یکشنبه بیست و نهم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری

۱۴۹۸- لاله رخا سمن برا سرو روان کیستی

                                        سنگ‌دلا، ستم‌گرا، آفت جان کیستی

                                                         تیر قدی کمان کشی زهره رخی و مهوشی

                                                                       جانت فدا که بس خوشی جان و جهان کیستی

  از گل سرخ رسته‌ای نرگس دسته بسته‌ای

                                  نرخ شکر شکسته‌ای پسته دهان کیستی

                                                              ای تو به دلبری سمر، شیفتهٔ رخت قمر

                                                                                 بسته به کوه بر کمر، موی میان کیستی

       دام نهاده می‌روی مست ز باده می‌روی

                               مشت گشاده می‌روی سخت کمان کیستی

                                                            شهد و شکر لبان تو جمله جهان از آن تو

                                                                                 در عجبم به جان تو تاخود از آن کیستی


برچسب‌ها: خاقاني, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ شنبه بیست و هشتم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری

مرا میبينی و هر دم زیادت میکنی دردم

تو را میبينم و ميلم زیادت میشود هر دم

 

به سامانم نمیپرسی نمیدانم چه سر داری

به درمانم نمیکوشی نمیدانی مگر دردم

 

نه راه است این که بگذاری مرا بر خاک و بگریزی

گذاری آر و بازم پرس تا خاک رهت گردم

 

ندارم دستت از دامن بجز در خاک و آن دم هم

که بر خاکم روان گردی به گرد دامنت گردم

 

فرورفت از غم عشقت دمم دم میدهی تا کی

دمار از من برآوردی نمیگویی برآوردم


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ شنبه بیست و هشتم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری
۱۴۹۷- چو عمر رفته تو کس را به هیچ کار نیایی

                                       چو عمر نامده هم اعتماد را به نشایی

                                                               عزیز بودی چون عمر و همچو عمر برفتی

                                                                                چو عمر رفته ز دستم نداند آنکه کی آیی

                مرا چو عمر جوانی فریب دادی رفتی

                                      تو همچو عمر جوانی، برو نه اهل وفایی

                                                                   دلم تو را و جهان را وداع کرد به عمری

                                                                               که او به ترک سزا بود و تو به هجر سزایی

      چو عمر نفس‌پرستان که بر محال گذشت آن

                                     برفتی از سر غفلت نپرسمت که کجایی

                                                                 تو را به سلسلهٔ صبر خواستم که ببندم

                                                                                ولی تو شیفته چون عمر بیش بند نپایی

         ز دست عمر سبک پای سرگران به تو نالم

                                      که عمر من ز تو آموخت این گریخته پایی

                                                                 تو هم‌چو روزی بسیار نارسیده بهی ز آن

                                                                                   که عمر کاهی اگرچه نشاط دل بفزایی

              مرا ز تو همه عمر است ماتم همه روزه

                                      که هم‌چو عید به سالی دوبار روی نمایی

                                                                 چو عمر رفته به محنت که غم فزاید یادش

                                                                                           به یاد نارمت ایرا که یادگار بلایی

               چو روز فرقت یاران که نشمرند ز عمرش

                                    ز عمر نشمرم آن ساعتی که پیش من آیی

                                                               ز خوان وصل تو کردم خلال و دست بشستم

                                                                                 به آب دیده ز عشقت که زهر عمر گزایی

            مرا به سال مزن طعنه گر کهن شده سروم

                                          که تو به تازگی عمر هم‌چو گل به نوایی

                                                                   تویی که نقب زنی در سرای عمر و به آخر

                                                                                       نه نقد وقت بری کیسهٔ حیات ربایی

                    چنان که از دیت خون بود حیات دوباره

                                            دوباره عمر شمارم که یابم از تو جدایی

                                                                         من از غم تو و از عمر سیر گشتم ازیرا

                                                                                  چو غم نتیجهٔ عمری چو عمر دام بلایی

                 به عمرم از تو چه اندوختم جزین زر چهره

                                              به زر مرا چه فریبی که کیمیای جفایی

                                                                         برو که تشنهٔ دیرینه‌ای به خون من آری

                                                                               نپرسم از تو که چون عمر زود سیر چرایی

                         تنم ببندی و کارم به عمرها نگشایی

                                                   که کم عیاری اگرچه چو عمر بیش بهایی


برچسب‌ها: خاقاني, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ جمعه بیست و هفتم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری

علی ای همای رحمت تو چه آیتی خدا را

که به ماسوا فکندی همه سایه هما را

 

دل اگر خداشناسی همه در رخ علی بین

به علی شناختم به خدا قسم خدا را

 

به خدا که در دو عالم اثر از فنا نماند

چو علی گرفته باشد سر چشمه بقا را

 

مگر ای سحاب رحمت تو بباری ارنه دوزخ

به شرار قهر سوزد همه جان ماسوا را

 

برو ای گدای مسکین در خانه علی زن

که نگین پادشاهی دهد از کرم گدا را

 

بجز از علی که گوید به پسر که قاتل من

چو اسیر تست اکنون به اسیر کن مدارا

 

بجز از علی که آرد پسری ابوالعجائب

که علم کند به عالم شهدای کربلا را

 

چو به دوست عهد بندد ز میان پاکبازان

چو علی که میتواند که بسر برد وفا را

 

نه خدا توانمش خواند نه بشر توانمش گفت

متحیرم چه نامم شه ملک لافتی را

 

بدو چشم خون فشانم هله ای نسیم رحمت

که ز کوی او غباری به من آر توتیا را

 

به امید آن که شاید برسد به خاک پایت

چه پیامها سپردم همه سوز دل صبا را

 

چو تویی قضای گردان به دعای مستمندان

که ز جان ما بگردان ره آفت قضا را

 

چه زنم چونای هردم ز نوای شوق او دم

که لسان غیب خوشتر بنوازد این نوا را

 

«همه شب در این امیدم که نسیم صبحگاهی

به پیام آشنائی بنوازد آشنا را»

 

ز نوای مرغ یا حق بشنو که در دل شب

غم دل به دوست گفتن چه خوشست شهریارا


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ جمعه بیست و هفتم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری
۱۴۹۶- هر روز به هر دستی رنگی دگر آمیزی

                                     هر لحظه به هر چشمی شور دگر انگیزی

                                                                 صد بزم بیارایی هر جا که تو بنشینی

                                                                                   صد شهر بیاشوبی هرجا که تو برخیزی

         چون مار کنی زلفین وز پرده برون آیی

                                          ناگه بزنی زخمی چون کژدم و بگریزی

                                                               فتنه کنیم بر خود پنهان شوی از چشمم

                                                                                    چون فتنه برانگیزی از فتنه چه پرهیزی

          مژگان تو خونم را چون آب همی ریزد

                                   تو بر سر من محنت چون خاک همی بیزی

                                                         خون ریخته می‌بینی گوئی که نه خون توست

                                                                                از غمزه بپرس آخر کاین خون که می‌ریزی

                      بردی دل خاقانی در زلف نهان کردی

                                                  ترسم ببری جانش در طره در آویزی


برچسب‌ها: خاقاني, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ پنجشنبه بیست و ششم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری

باده بده ساقيا عشوه و بادم مده

وز غم فردا و دی هيچ به یادم مده

 

باده از آن خم مه پر کن و پيشم بنه

گر نگشایم گره هيچ گشادم مده

 

چون گذرد می ز سر گویم ای خوش پسر

باده نخواهم دگر مست فتادم مده

 

چاکر خنده توام کشته زنده توام

گر نه که بنده توام باده شادم مده

 

فتنه به شهر توام کشته قهر توام

گر نه که بهر توام هيچ مرادم مده

 

صدقه از آن لعل کان بخش بر این پرزیان

ور ز برای تو جان صدقه ندادم مده

 

از سر کين درگذر بوسه ده ای لب شکر

بر سر هر خاک سر گر ننهادم مده

 

هر که دوم بار زاد عشق بدو داد داد

صد ره از صدق و داد گر بنزادم مده

 

شمس حق نيک نام شد تبریزت مقام

گر نشکستم تمام هيچ تو دادم مده


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ پنجشنبه بیست و ششم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری
۱۴۹۵- با هیچ دوست دست به پیمان نمی‌دهی

                                         کار شکستگان را سامان نمی‌دهی

                                                                  آنجا که زخم کردی مرهم نمی‌کنی

                                                                                         آنجا که درد دادی درمان نمی‌دهی

             هم‌چون فلک که بر سر خوان قبول ورد

                                     آن را همی که تره دهی نان نمی‌دهی

                                                               آسان همی بری ز حریفان خویش دل

                                                                                     چون قرعه بر تو افتد آسان نمی‌دهی

              ارزان ستانی آنچه دهم در بهای بوس

                                    پس بوسه از چه معنی ارزان نمی‌دهی

                                                               مژگانت را به کشتن من رخصه داده‌ای

                                                                                      لب را به زنده کردن فرمان نمی‌دهی

                         خاقانی گدای به وصل تو کی رسد

                                                کز کبریا سلام به سلطان نمی‌دهی


برچسب‌ها: خاقاني, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ چهارشنبه بیست و پنجم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری

جان بجانان عرض کردن عاشقانرا عار نيست

مفلسانرا با کریمان کارها دشوار نيست

 

هر کسی را سوی حق از مسلکی ره ميدهند

راه حق منصور را جز نردبان دار نيست

 

مستی جام هوا بنگر که غير از جام دوست

در ميان این خم نه تو کسی هشيار نيست

 

خواب غفلت بين که غير از دیده بينای عشق

در همه روی زمين یکدیدهٔ بيدار نيست

 

عقل را در عشق ویران کن که در درگاه دوست

عاشقانرا بار هست و عاقلانرا بار نيست

 

عشقت اندر دوزخ اندازد که لذت ميبری

در بهشتت گر دهد جا عقل بی آزار نيست

 

اندکی آزار بسيار است از بيگانگان

گر کند آن آشنا بيرون زحد بسيار نيست

 

هر که باشد هر چه خواهد در حق ما گو بگو

سرزنشهای ملامت عاشقانرا عار نيست

 

بر مدار ای فيض دست اعتصام از پای عشق

در جهان جز عشق یار و مونس و غمخوار نيست


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ چهارشنبه بیست و پنجم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری
۱۴۹۴- مرا تا جان بود جانان تو باشی

                            ز جان خوش‌تر چه باشد آن تو باشی

                                                                 دل دل هم تو بودی تا به امروز

                                                                                           وزین پس نیز جان جان تو باشی

      به هر زخمی مرا مرهم تو سازی

                                   به هر دردی مرا درمان تو باشی

                                                           بده فرمان به هر موجب که خواهی

                                                                                         که تا باشم، مرا سلطان تو باشی

               اگر گیرم شمار کفر و ایمان

                                نخستین حرف سر دیوان تو باشی

                                                                به دین و کفر مفریبم کز این پس

                                                                                          مرا هم کفر و هم ایمان تو باشی

                            ز خاقانی مزن دم چون تو آئی

                                                  چه خاقانی که خود خاقان تو باشی


برچسب‌ها: خاقاني, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ
نگارش در تاريخ سه شنبه بیست و چهارم تیر 1393 توسط وحید نهال پروری

دلا نزد کسی بنشين که او از دل خبر دارد

به زیر آن درختی رو که او گلهای تر دارد

 

در این بازار عطاران مرو هر سو چو بیکاران

به دکان کسی بنشين که در دکان شکر دارد

 

ترازو گر نداری پس تو را زو رهزند هر کس

یکی قلبی بياراید تو پنداری که زر دارد

 

تو را بر در نشاند او به طراری که میآید

تو منشين منتظر بر در که آن خانه دو در دارد

 

به هر دیگی که میجوشد مياور کاسه و منشين

که هر دیگی که میجوشد درون چيزی دگر دارد

 

نه هر کلکی شکر دارد نه هر زیری زبر دارد

نه هر چشمی نظر دارد نه هر بحری گهر دارد

 

بنال ای بلبل دستان ازیرا ناله مستان

ميان صخره و خارا اثر دارد اثر دارد

 

بنه سر گر نمیگنجی که اندر چشمه سوزن

اگر رشته نمیگنجد از آن باشد که سر دارد

 

چراغست این دل بيدار به زیر دامنش میدار

از این باد و هوا بگذر هوایش شور و شر دارد

 

چو تو از باد بگذشتی مقيم چشمه ای گشتی

حریف همدمی گشتی که آبی بر جگر دارد

 

چو آبت بر جگر باشد درخت سبز را مانی

که ميوه نو دهد دایم درون دل سفر دارد


برچسب‌ها: شعر شانس روز, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ

اسلایدر